v ترور شخص امام حسین بدتر است یا ترور شخصیت او؟ بدن مبارک امام حسین را اگر فرزندان نامشروع احزاب سیاسی و شورا، در ظهر عاشورا به مسلخ نمی‌بردند، بالاخره هر انسانی أجل مسمایی دارد و باید برود؛ و عمر این جهانی امام حسین هم به سر می‌آمد و به ملاقات محبوب خود مشرف می‌شد. اما شخصیت امام حسین قرار است همیشه بماند و اگر کسی شخصیت امام حسین را ترور کند، و او را کشته خشونت جدش در بدر بخواند، پیروز بزرگ جنگ نرمی است که ابلیس و شیطان بزرگ و شیطان اکبر در ابرجنگ تاریخ، آرزومند آن بوده‌اند؛ اگر چنین شود دیگر حسین، چراغ هدایت و کشتی نجات نخواهد بود.

v ترور شخصیت امام حسین بدتر است یا ترور شاخص‌های گفتمان حسین؟ بدیهی است که شخص امام حسین و شخصیت ایشان و تمام اهل‌بیت (علیهم السلام) مقدمه‌ای بود، برای سلامت و بقای شاخص‌های گفتمان اسلام ناب علوی در برابر اسلام تجملگرا و حزب‌باز عثمانی: "‌‌‌إنما خرجت لطلب الإصلاح فی أمة جدّی"

از شمر و صدام هزار بار پلیدتر کسی است که شخص و شخصیت امام حسین و رهروان امروزیش را به مسلخ نبرد، ولی شاخص‌های گفتمان اسلام ناب و ارزشهای جوهری ظهور صغرا را متکبرانه ترور کند! سجاده اینان هزار بار کثیف‌تر از روزنامه‌های ترورگر شخصیت امام حسین است، روزنامه‌هایی که خود، هزار بار از دستمال استنجاء ابلیس نجس‌ترند.

v امام علی مظلوم، مرگ را بر چه کسانی روا داشت؟ وقتی سپاه معاویه به شهر "انبار" تجاوز کرد و خلخال و دستبند و گردنبند از پای ذمّی درآورد، علیّ، آن ولیّ‌امر مظلوم، کوفیان[1] را جمع کرد و فرمود: شب و روز و نهان و آشکار شما را به جهاد خواندم، اما به گردن هم انداختید و ... گرمای تابستان و سرمای زمستان را بهانه کردید، پس اگر از گرما و سرما می‌ترسید، قطعا از شمشیر بیشتر می‌ترسید.

يا أشباه الرجال و لا رجال! حلوم الاطفال، و عقول ربّات الحِجال!" ای مردنماهای نامرد! با خواب و خیال کودکانه و عقل زنان پرده نشین! "لودِدتُ أني لم أرَكم و لم أعرفكم! _ معرفة و الله جَرَّت نَدَما، و أعقَبت سَدَما" به خدا کاش شما را ندیده بودم و هرگز شما را نمی‌شناختم! آشنایی‌ای که منجر به ندامت شد و رنجی مخوف در پی‌داشت!

"قاتلكم الله! لقد ملَأتم قلبي قَيحا، و شَحَنتم صَدري غَيظا، و جَرّعتموني نُغَبَ التَهمام أنفاسا" خدا مرگتان بدهد! حقیقتا قلب مرا از چرک پر کردید! و سینه‌ام را از غیظ آکندید! و هر لحظه جام [زهر] اندوه را جرعه جرعه در کامم ریختید! و أفسدتم عَلَي رأيي بالعصيان و الخِذلان"نهج‌البلاغه، خطبه 27:

 و تدبیر مرا با سرپیچی و خوار شمردن، تباه کردید! !

v سؤالی تاریخی از آنان که نهج البلاغه شرح می‌کنند و قلب ولیّ خدا را شرحه شرحه! چقدر سیدعلی به شما گفت: جنگ نرم است! محکوم کنید، چرا برای بی‌کسی خود روضه خواند و مردم، مردند و شما باز هم سکوت کردید؟ خلخال از پای زن کتابیّ درآوردن بدتر بود یا ظلم بزرگ به نظام؟ چرا شیطان اکبر ساکتتان کرد؟ چرا اوجب واجبات را که حفظ نظام است و "من اعظم تلک الحقوق حق الوالی علی الرعیه ..." را فاسق شدید؟ چرا با این همه تمرد، مردنمای نامرد نباشید؟

v همه چیز از همین تمرد شروع شد، از خوار شمردن سخنان رهبری در گفتمان ناب اسلام!

·  رفسنجانی تحزب را ضرورت اساسي براي كشور دانست و با تأكيد بر سختي فعاليت حزبي در كشور گفت: فعالان حزبي كساني هستند كه خطر مي‌كنند، لذا بايد از آنان تشكر كرد. وي تأكيد كرد: انحصارطلبي و برخورد با احزاب و مطبوعات در شرايط حساس كنوني سم مهلك براي كشور است. پایگاه فردا به نقل از خبرگزاری ایلنا.

·  هاشمي: احزاب ضربه‌گير انقلاب هستند. روزنامۀ كارگزاران، 29 آبان 87 [فعلا که نظام ضربه گير احزاب است]

·   رفسنجانی و باز هم یک انتساب عجیب به امام راحل: کساني که اين روزها مخالفت با تحزب را به امام نسبت مي‌دهند، به انديشه‌هاي متعالي آن پير فرزانه جفا مي‌کنند؛ چرا که کمک مالي ايشان آن هم از سهم امام که در مصرف آن دقيق و نکته بين بودند، نشان مي‌دهد که ايشان به تحزب بها مي‌دادند. روزنامه رسالت 24 مهر 1386 به نقل از ایسنا.

·   ولی امر مسلمین جهان در ديدار مردم استان سمنان؛ 17 آبان ۱۳۸۵: غربيها مى‏گفتند كارها بايستى با نظر مردم انجام بگيرد؛ شعار دمكراسى مى‏دادند؛ اما عملاً حزب‏بازيهاى غربى - كه نمونه‏هايش را در خيلى از كشورهاى دنيا؛ كشورهاى معروف و بزرگ غرب مشاهده مى‏كنيد - نقش مردم را كم‏رنگ كرد. شما نشان داديد كه دمكراسى واقعى، «مردم سالارى دينى» است؛ مردم مى‏بينند، مى‏شناسند، تشخيص مى‏دهند، دوست مى‏دارند و رأى مى‏دهند؛ يعنى خود مردم هستند و احزاب، نقش ضعيفى دارند؛ نقش حقيقى مال خود مردم است؛ مردم هستند كه اراده مى‏كنند و تصميم مى‏گيرند.

·   مقام عظمای ولایت در ديدار اساتيد و دانشجويان‏ دانشگاههاى استان سمنان؛ 18 آبان 1385 : من اين را به شما بگويم - با تجربه‏اى كه بنده از اول انقلاب تا حالا دارم - كه غالبِ دسته‏بنديهاى سياسىِ كشور ما از اين قبيل بود كه متأسفانه بعد به دسته‏بنديهاى عميق‏تر هم منتهى شد. در آن سالهاى رياست جمهورىِ بنده، دو گروه در كشور بودند: چپ و راست. بنده يك بحث تحليلىِ مفصلى كردم - سالهاى 62، 63 بود؛ و ثابت كردم كه اين اختلافات مثل اختلافات قبائل قديمى عرب است. يك قبيله با يك قبيله ديگر بد بود؛ منشأش نه يك مبناى اقتصادى بود و نه يك مبناى اعتقادى. فرض كنيد يك وقتى اسب اين قبيله در مرتع يكى از افراد آن قبيله چريده، او هم مثلاً گفته بالاى چشمت ابروست، اما اين دو قبيله ديگر تا ابد بايد با هم دشمن باشند! بنده ثابت كردم كه اختلافات آن روزِ چپ و راست در كشور ما از اين قبيل است. البته امروز آن‏طور نيست. امروز يك عده عميقاً با نظام جمهورى اسلامى مخالفند؛ حالا با زبانها و شعارهاى گوناگون و تحت پرچمهاى مختلف با اصل نظام مخالفند. بعضيها اين‏طورى‏اند؛ حالا كمند، زيادند، چه كسانى‏اند، اينها را كار نداريم، لكن باز در بين همين مجموعه‏هايى كه همفكرند و هم جهتند، انسان مى‏بيند يك اختلافاتى هست كه باز از قبيل همان اختلافات قبيله‏اى سابق است.

v رهبری: بی باند و حزب و جریان بودن از لوازم اصولگرایی است!

·   رهبر معظم انقلاب در ديدار با رئيس جمهور و اعضاى هيات دولت: 6 شهریور 1385: بحمداللَّه عناصر دولت به هيچ گروه و دسته و باند و جريانى وابسته نيستند؛ اين خيلى نكته مهمى است. مراقب باشيد حركت، اظهارنظر و حرف، انتساب به يك جريان، به يك باند و به يك گروه را پيش نياورد، كه اگر اين‏طور شود، هواى نفس تقريباً انفكاك‏ناپذير است. هواى نفس گروهى هم انسان را بى‏حساب و كتاب به اين طرف و آن طرف ميكشاند و از خرد و جاده‏ى مستقيم منحرف ميكند. اين هم جزو لوازم اصولگرايى است.

·   دفع شبهه موافقت عملی و نگاه مثبت امام به حزب؛ امام خمینی: "همه اقشار از اختلاف و تفرق كه مضر براى اسلام و ملت است پرهيز كنند و گروه گروه نشوند. هر گروهى و دسته‌اى جمع مى شوند، يك گروه درست مى كنند، مـاايـن گروه ها را همه ادغام كرديم، دور هم جمع كرديم تا يك قدرت بزرگ شدند كه آن قـدرت هـاى ابـر قـدرت را شكستند، حالا آقايان دوباره برگشتند گروه درست كردند، كه اگر چه عددشان چيزى نيست، ادعايشان زياد است، همين مقدار كه گروه كذا، گـروه كـذا، حـزب كـذا، هـمـيـن هـا مـضـر بـه حـال مـمـلكـت مـاست. البته مـمـكـن هم هست كه سوء نيت نداشته باشند. لكن فهمشان خيلى نيست، فـهـم سـيـاسى ندارند، خيلى دم مى زنند از اينكه ما كذا هستيم، لكن فهم سياسى ندارند. اگـر فـهـم سياسى داشتند، امروز روز اين نبود كه هى گروه هاى مختلف و دستجات درست كنند، آن يك حزب درست كند، آن يك گروه، آن يك گروه، هر كس يك چيزى درست كند و يك عدهاى دور خودش جمع بكند، در عين حال كه عده شان چيزى نيست لكن مضر هست". صحیفه نور، ج 8 صفحه 266. ضمنا ایشان دستور انحلال حزب جمهوری که بهترینهای نظام در آن بودند، صادر کردند.

v ترور نرم امام و امت به دست کسانی که نه در دل رهبرند نه در دل مردم! پس از آنکه طی سالهای دولت نهم، نتوانستند رهبری را با فشار از رئیس جمهور و مردم جدا کنند، طی فتنه اغتشاشات تصمیم به ترور جایگاه ولایت فقیه و شخصیت ولی فقیه گرفتند، اما با شکست آن طرح مخوف، بار دیگر ارتباط امت با امام قوی تر شد؛ و اینک تصمیم به ترور جایگاه و نقش امت (مردم) در عرصه کشور گرفته اند تا به هر قیمتی که هست، مثل تمام طول تاریخ آفرینش، بین امت و امام، جدایی بیندازند: در ادبیات اسلام ناب و مردمسالاری دینی، دو مفهوم اساسی وجود دارد؛ 1. امام؛ 2. امت، و خدا بکشد کسانی که می‌خواهند به تبعیت از غرب، با گروه سومی به اسم نخگان یا احزاب این ارتباط مقدس میان مردم و مولا و امام و امت را نابود کنند! در ادبیات طاغوت، و دمکراسی شیطانی؛ یک چیز وجود دارد: حزب! و دموکراسی یک افترای کثیف است بر حزبسالاری. ظاهرا فاز جدید مبارزه ساکت با نظام و رهبری، این بار از سوی کسانی که محبوبیتی در بین مردم ندارند، به شکل نرم در حال قانونی شدن است.

در مقاله پیشین نوشتم که لاریجانی رئیس جمهور نخواهد شد، چون در دل مردم جایی ندارد؛ مردم فرجامین تاریخ، که حضرت ابراهیم هم خوشنامی در میان‌شان را از خدا التماس کرده بود، مردمی که خواص حقیقی و باخاصیتند و عوام حقیقی و خواص بی‌خاصیت و احزاب را در سال 84 و 8 8، به شاگردی خود هدایت کردند. و حالا در لابلای دهه فجر و شلوغی فرخنده 22 بهمن، می‌خواهند با استانی کردن انتخابات (بالا بردن نقش تبلیغات و کم کردن نقش شناخت مباشر مردم) و حزبی‌گری در انتخابات مجلس، مردم را دور بزنند. به بخشی از این طرح غیرتروریستی مجلس نگاه کنید که صد در صد در جهت تمرد از گفتمان اسلام ناب و خوار شمردن تدبیر رهبری است:

v قتل عام مردمسالاری و انتقام نرم از مردم، با حزب سالار کردن انتخابات و نظام:

   إنا لله و إنا الیه راجعون .

نماینده ساری: با توجه به اينكه قانون انتخابات ما دچار مشكل و نظام انتخاباتي نياز به تصويب طرح جامعي داشته و براي برطرف كردن نواقص ساختاري و تشكيلاتي ناشي از نقش كمرنگ احزاب و گروه‌هاي سياسي اين طرح تهيه شد ... براي بازسازي جايگاه ملي [بخوانید حزبی] مجلس به ويژه در قالب مشاركت احزاب و گروه‌هاي سياسي در فعاليت‌هاي پارلماني و ... اين طرح پيشنهاد مي‌شود.

وي استاني شدن انتخابات را بيشتر در كنار تقويت نقش احزاب و گروه‌هاي سياسي در رقابت‌هاي انتخاباتي و تغيير نظام انتخاباتي جاري مجلس دانست و تاکید کرد: ثبت‌نامه داوطلب براساس فهرستي كه احزاب ارائه مي‌دهند انجام مي‌گيرد تا نقش احزاب مشخص شود و اين فهرست با امضاي دبير كل احزاب مجاز است كه انتشار پيدا كند و احزاب مكلف هستند در هنگام ارائه فهرست وزارت كشور، موافقت كتبي داوطلبان مبني بر عضويت در فهرست [احزاب] را ارائه كنند و فهرست [احزاب] به صورت استاني منتشر مي‌شود بنابراين بايد كامل باشد و متناسب با كرسي‌هاي استان باشد.

وي خاطر نشان كرد: ... اين طرح بيشتر براي دخالت و مشاركت و مداخله مردم مخصوصا احزاب تنظيم شده و انتخابات را در قالب استاني ديده است تا احزاب فعاليت بيشتري داشته باشند ... و ديگر اينكه جايگاه احزاب و گروه‌هاي سياسي در تصميم‌گيرها سريع و نقش نمايندگي و نماينده ارتقاء پيدا كند".

v فواید استانی و حزبی شدن انتخابات مجلس: ۱. شهرهای کم جمعیت، یعنی بیش از نصف مردم عملا نماینده نخواهند داشت (خانه ملت=خانه شهرهای پرجمعیت استان) ۲. تمام نمایندگان استانهایی با اکثریت جمعیت سنی در مرکز استان، سنی خواهند بود؛ ۳. پول و تبلیغات، نه صلاحیت و شناخت مباشر مردم، نماینده را تعیین میکند؛ مثل غرب! ۴. حزب الله و پیروان رهبری که حزبی ندارند، وارد مجلس نمیشوند. (خانه ملت = خانه هاشمی) ۵. الهام و لنکرانی و جلیلی و ... احمدی نژاد و حتی علامه مصباح، مراجع تقلید و بیش از ۹۹/۹۹ درصد مردم ایران حق نامزدی برای ورود به خانه خودشان (خانه ملت) ندارند، چون حزبی نیستند. ۶. خانه احزاب آن قدر موفق و مردمی و انقلابی بوده است که قرار است، تابلویش را بالای خانه ملت بزنند (خانه ملت= خانه احزاب)

v سرنوشت این طرح مشکوک؛ ۱. یا خود نمایندگان آن را رد میکنند؛ ۲. یا شورای نگهبان آن را تایید نمیکند؛ ۳. و طرح به خاستگاه طراح اصلی آن یعنی مجمع تشخیص مصلحت هاشمی، میرود و تایید میشود؛ ۴. یا رهبری حامی مردم در صورت صلاحدید، آن را متوقف میکنند.

وای بر کسی که شخص امام حسین را ترور کرد! صد وای بر کسی که شخصیت امام حسین را به ترور برخیزد! و هزاران وای بر کسی که شاخص‌های گفتمان امام را به ترور برخیزد! به فرموده ولیّ امر مسلمین: "غفلت و اقدامات غيرمتعمدانه نيز گاه همان نتايج خيانت را به همراه ميآورد" سخن همین دیروز رهبری در جمع اساتید دانشگاه تهران. کدام غفلت و کدام خیانت در راه بود؟ نمایندگان! خیانت نشود!

[1]. "شهر كوفه به دستور عمر و توسط سعد وقاص بنا شد، سعد وقاص "فرمانده سپاه" اسلام بود. بعد از آن كه در جنگ با ايران پيروز شد، به دستور عمر شهر كوفه را بنا كرد و ارتش زير پرچمش را كه از قبايل مختلف عرب تركيب شده بود در آنجا اسكان داد; در حقيقت كوفه شهر نظامي‌هاي سابقه دار و خواص بوده است، کسانی كه حقوق از بيت المال مي‎گرفتند اما ..." اسد الغابة، ج 2، ص 291.

بسم الله الرحمن الرحیم

مدیر محتر جامعة الزهراء (س) و مدرسه شهیدین (رهما) حضرت حجت الاسلام و المسلمین سید محمد رضا طباطبایی - حفظک الله -سلام علیک و رحمة الله و برکاته!

دو خبر در سایت محترم رجانیوز درباره تجمع بر ضد مدیریت شما و درخواست تغییر مدیریت دیدم که شما یکی را تکذیب کردید و دیگری را تکذیب نکردید. اما اگر قرار است دلهایی که بی صدا شکستند و زخمهای به صبر و سکوت سپرده آسیب دیدگان از مدیریت شما، صدا شوند، بگذار من هم سکوت نکنم! برای ما تلخ است، آنچه می‌گذرد؛ در حلقه کیان رساندند که رهبری اشتباه می‌کند؟ در آن جلسه بر رهبری چه رفت که آقای خدامی گفت: اگر واقعا فکر می‌کنید که رهبری اشتباه می‌کند، چرا به ایشان متذکر نمی‌شوید؟و البته نمی‌دانم جواب افراد آن حلقه چه بود. جناب آقای طباطبایی! چه کسی در مدرسه شهیدین پخش سخنان رهبری از تلویزیون را منع کرد؟ شخص شما! آقای طباطبایی کاش شیوه مدیریتی خود را در جامعة الزهرا و مدرسه شهیدین به همه‌پرسی بگذارید!

آقای طباطبایی! چه کسی به خاطر ظلمی!!؟ که از سوی علامه مصباح به مهاجرانی (وزیر ارشاد وقت) رفته بود در زمانی که رهبری معظم، صراحتا گفته بودند من از مهاجرانی راضی نیستم، به علامه مصباح اعتراض کرد؟ و با لحنی که به تمسخر بی‌شباهت نبود، گفت: ولیّ فقیه که ولایتش مطلقه است، اگر مهاجرانی طاغوت است، چرا او را برنمی‌دارد؟

یادتان هست برای متوقف کردن تندروی!!! علامه مصباح، دست به دامن روزهایی شدید که امثال شما آن قدر بر او فشار آوردند تا ایشان مجبور به خروج (یا اخراج) از مدرسه حقانی شود؟ یادتان هست که کتاب "جستجوگری در مسیر شدن"^۱ را با چه شوقی به عنوان سند رادیکالیسم علامه مصباح معرفی میکردید؟ کاش میدانستید که چه مکمل خوبی برای خاتمی بودید که "عمار" انقلاب را تئوریسین خشونت میخواند.

یادتان هست که حجت الاسلام حسینیان نوار آن سخان شگفت‌انگیز شما را به بزرگان نظام داد و آنان چه کشیدند؟ اگر آن روز، آن سخنان عجیب شما به دست کسانی افتاده بود که امروز، آشکارا در جبهه طاغوت و شیطان بزرگند، دست کم برای آخرت شما خیلی بهتر بود، چون کار مدرسه شهیدین و جامعة الزهرا به اینجا نمی‌کشید که به تریبون هاشمی و موسوی و "جمهوری" و مشتبه کردن مواضع ولایت کشیده شود! احتمالا شما طرفدار مهاجرانی نبودید، و شاید در پی عمل به "ولا یجرمنّکم شنئان قوم علی أن لاتعدلوا" بودید، و مثل بعضی وقت‌ها با نیت خوب، مشغول یک عمل بد بودید.

آقای طباطبایی! البته کسی منکر سلوک خوشایند و اخلاقیات دلنشین شما نیست، اما بصیرت فقط با این چیزها نمی‌آید، شما بودید که آن قدر خاتمی را نامناسب ریاست جمهوری می‌دانستید که اصلا حاضر نشدید درباره او حرفی بزنید، اما همین که رئیس شد، سرخوشانه شاکری می‌کردید! التبه بعدا هم در طیفی دچار آمدید که میاندارش، خاتمی و هاشمی و موسوی و ... بوده‌اند.

شما بودید که در انتخابات 84 مدرسه را به میتینگ تبلیغاتی رفسنجانی تبدیل کردید، شما بودید که حاضر شدید بر خلاف تمام شواهد گویای انطباق آقای احمدی‌نژاد بر اصول مطروحه انقلاب از سوی رهبری، در هر دو دور انتخابات اول و در انتخابات دوم ریاست جمهوری اخیر، سمپات کسی باشید که در آن سوی طیف حامیان ریاست جمهوری وی، تمام ضد انقلاب و آمریکا و ابلیس و منافقین قرار داشتند. کار شما خطا بود ولی این‌ اشتباه از شرافت شما نمی‌کاهد. شما انسان شریفی هستید!

استاد بزرگوار! در قریب به یک دهه‌ای که ما در مدرسه شهیدین بودیم، بسیاری از طلاب منتقد، نگران اخراج شدن بودند، البته شما می فرمایید که اخراج سیاسی نداشتید، اما وقتی بنده در برابر  خطاب مکرر عتابگونه  شما به علامه مصباح، خواهان پاسخ به اتهامات بودم، مدیر داخلی مدرسه تحت امر شما آقای م. به من گفت: آیا نمی‌ترسی که شما را از مدرسه اخراج کنند؟ و من گفتم: مگر باید بترسم؟ و التبه نهایتا همان شد که او می‌گفت.

شما و آدم های محترم شما، کسی را به عنوان سیاسی اخراج نمیکنید، اما اول عنوان دیگری به او داده میشود و بعد با عنوان مخل نظم مدرسه یا حتی تهمتهای زشتی که بنده هم از آن بی نصیب نبودم، او را بدرقه میکنید!!

حضرت استاد اخلاق! دقیقا به خاطر دارم که شما در آن جلسه کذایی، و در حالی که در پاسخ به یکی از سوالات مبنی بر مغالطه بودن حرف شما، با لحن خاصی گفتید: خوب! مغالطه را نشان بدهید و هنگامی که دست بنده به نشانه درخواست پاسخگویی به اتهامات شما به علامه مصباح، بالا رفت، ابتدا گفتید: آقای امامی! بگذارید این بحث تمام شود، بعد شما حرفتان را بزنید! پس از پایان آن بحث، دستم را بالا بردم، و شما با خلف وعده گفتید: چقدر عجله داردید؟ در پایان جلسه صحبت کنید! و در پایان جلسه هم در سومین خلف وعده گفتید: باشد برای بعد! و بعدا که درخواست مناظره شفاهی یا کتبی کردم، در چهارمین خلف وعده، گفتید، فضای درسی مدرسه به هم می ریزد!!!

استاد اخلاق! و شما با همین استدلال در دفاع از فضای درسی مدرسه بود که از پخش سخنان رهبری فرزانه در تلویزیون، آن هم در روزگار اندوهبار دوم خرداد، ممانعت می‌کردید (حالا بهتر سنگینی مخوف رنج مسلمانان صدر اسلام در برابر دستور منع کتابت حدیث را حس می‌کردم ) و هر چه فرزندان ولایت گفتند و التماس کردند، سودی نداشت،جز اینکه به آنان گفته شد، این کارهای شما علامت نفاق است! بیچاره آقای م. و دوستان دیگرش که کمابیش مرید شما هم بود، از ترس منافق شدن در آینده ...؛ آیا شما هرگز از باب "و هم لأنفسهم متهمون" فکر نکردید که شاید برخوردهای سنگین شما در آن جریان، باعث شد که آقای م. دچار اختلال روانی شود؟ و شما چه خطاآلود و البته مسلط می‌فرمودید: هر کس کل سخنان ایشان را می‌خواهد از روزنامه‌ها بخواند!