باز باران

شورای رهبری جناب عمر تکرار نشد!

baharbia — Thu, 24 Dec 2009 17:31:18 GMT

v شورای رهبری جناب عمر: گفت: برای تعیین رهبری شورا درست کنید! و امام علی فرمودند؛ پناه بر خدا از این شورا: فیا لَلّه و للشوری؛ و البته که از شورا تا عاشورا طولی نکشید!

v شورای رهبری آقای هاشمی: "امام با شورا مخالف بود اما من و آقاي طالقاني طرفدار شورا بوديم و شاید حذف شوراي رهبري از قانون اساسي درسال 68 بيخود بود." سالنامة شرق 83، ص 27.

آقای هاشمی براي اثبات مدعاي خود تصريح مي كند كه: "براي اداره حكومت نمي‌توان به فتواي يك نفر خواه هر فردي باشد عمل كنيم؛ بايد شورايي در كشور باشد كه مسائل اساسي جامعه را بررسي كند تا نظرات اين شورا پشتوانة قوانين باشد." روزنامه مردم‌سالاري، 26/6/82 ص 3.

براستی طرح شورای رهبری پس از گذشت دو دهه، سؤال‌برانگيز نیست؟ اگر شورای رهبری شکل گرفته بود که حتما آقای هاشمی و دوستان ساکتش که در جریان اخیر ساقط شدن نیز، عضوی از آن بودند، نتیجه جنگ نرم طاغوت چه بود؟ سلام خدا بر بصیرت امام و رهبری و مردم که جلوی تکرار شورا و عاشورا را گرفتند!

برخی قضایا به گونه‌ای است که انسان را وامی‌دارند که مرز حسن ظن و خوش‌باوری را دقیقتر بشناسد: راز تلاش آقای هاشمی [1] برای آوردن منتظری (که به فرموده امام ساده لوح بود) چیست؟ علت مخالفت آقای رفسنجانی با وزیر اطلاعات در مقابله با مهدی هاشمی دهه شصت و وادار شدن وزیر برای پناه بردن به حضرت امام [2] چیست؟ علت مطرح شدن حکمیت در جریانات اخیر و روی آوردن به محوریت کسانی غیر از حجت خدا خامنه‌ای چیست؟ اساسا مگر با وجود ولیّ‌امر، هاشمی و امثال وی حق حکمیت دارند که بخواهند یا نخواهند محور وحدت باشند؟ سلام بر مظلومیت هر چه علی است. مهدی هاشمی دهه هشتاد کیست؟ جسارت بیخود خواندن حذف شورای رهبری که با نظر ویژه امام راحل، رای مردم و تایید رهبری انجام شد، چه معنایی دارد؟

[1]. ری شهری در صفحه 16 و 17 کتاب "سنجه انصاف" می‌نویسد: "آيت الله محمدي گيلاني در تاريخ 6 آذر 79 به مناسبت شهادت حضرت امام كاظم(ع) در منزل آقاي علي رازيني،در ضمن یک سخنراني گفت: يك روز قبل از مطرح شدن قائم مقامي آقاي منتظري در مجلس خبرگان (25 تیر 1364)، من ضمن تماس با دفتر امام(ره) كتباً (از طريق آقاي توسلي و آقاي رسولي) از ايشان درخواست ملاقات كردم. در آن موقع اعلام شده بود كه امام تا پانزده روز ملاقات ندارند. من در تكه كاغذي نوشتم مطلبي واجب و ضروري است, احساس وجوب كردم به عرض مبارك برسانم. امام اجازه دادند خدمتشان رسيدم. گفتم: “فردا قرار است موضوع قائم مقامي آقاي منتظري در مجلس خبرگان مطرح شود‏, خواستم به عرض‌تان برسانم به آقاي هاشمي بگوييد مطرح نشود. من به آقاي منتظري ارادت دارم؛ خدمتشان درس خوانده‌ام؛ ايشان را عابد و زاهد مى‌دانم؛ ولي اين خصوصيات, كافي نيست. او از عهده اين كار بر نمي‌آيد..."

امام، گله‌هاي سوزاني از آقاي منتظري آغاز كرد كه كجا چه كرده و كجا چه! ... امام فرمود: "او اين‌ طور است"! عرض كردم: "بفرماييد كه فردا ايشان به عنوان قائم مقام رهبري مطرح نشود". امام قدري فكر كرد و فرمود: "احمد نيست, مي‌شود شما زحمت بكشيد و به آقاي هاشمي بگوييد بعد از ظهر من ايشان را ببينم؟" عرض كردم: "بله؛ اما به آقاي هاشمي نفرماييد كه من آمدم . به هيچ كس نگوييد. مي‌ترسم مرا هم شمس‌آبادي كنند يا مثل شيخ قنبر در چاه بيندازند"! اين را كه گفتم, امام – اعلي الله مقامه – سه بار خنديد و فرمود: "خاطرت جمع باشد". از دفتر امام حركت كردم و آمدم شوراي نگهبان. جلسه تمام شده بود و بعد رفتم خدمت آقاي هاشمي و گفتم صبح, خدمت امام رسيدم. كاري داشتم. فرمودند به آقاي هاشمي بگوييد كه من ايشان را ببينم... . شب، بعد از نماز مغرب و عشاء خانم حاج احمد آقا زنگ زد كه حاج آقا! امام فرمودند: آن‌چه امروز ما صحبت كرديم, مبادا از شما تجاوز كند”. گفتم: “همين طور است”. فرداي آن روز، آقاي هاشمي موضوع قائم مقامي آقاي منتظري را در مجلس خبرگان مطرح كرد!

آقاي محمدي گيلاني اضافه كرد كه: پس از اين ماجرا, روزي آقاي هاشمي در حضور جمعي گفت: من بعد از ظهر رفتم خدمت امام. امام فرمودند: “موضوع قائم مقامي آقاي منتظري را فردا مطرح نكن”. گفتم: چرا؟ ما در اجلاسية قبل, به آقايان گفته‌ايم كه ايشان را به عنوان قائم مقام، مطرح كنيم”. امام فرمود: نه! يكي از دوستان آمده و چنين گفته! گفتم: ما اعلام كرده‌ايم. نمي‌شود." سنجه انصاف، ص 16 و 17.

با توجه به تاکید امام بر سادگی منتظری روشن است در صورت رهبری وی، امور کشور در دست چه کسانی قرار می‌گرفت! براستی اگر خبرگان رهبری نظر امام را می دانستند، آیا منتظری را به قائم مقامی برمی‌گزیدند؟ واضح است که هاشمی با پنهان کاری اولیه و عناد پسینی در تمرد از خواست قانونی و مشروع امام، زمینه ساز بحران بزرگی برای نظام شد!

[2]. خبرگزاری فارس، 27 خرداد 88: "در جريان مهدي هاشمي، هنگامي كه وزارت اطلاعات با جديت آن موضوع را پيگيري مي‌كرد، روزي هاشمي رفسنجاني از باب خيرخواهي به اينجانب [ری‌شهری] گفت: «چه‌بسا امشب امام از دنيا برود و فردا منتظري رهبر باشد؛ در آن صورت تو نمي‌تواني در داخل ايران زندگي كني بنابراين‌ مصلحت نيست موضوع مهدي هاشمي را اينطور دنبال كني». ري‌شهري، کتاب "سنجه انصاف"، نشر دارالحديث. تهران. صفحه 36.

منتظري در ماجراي بازجويي از دامادش (م. هاشمي) با يكي از سران قوا [ه.ر] تماس مي‌گيرد و درخواست مي‌كند كه برای رعايت احترام، بازجويي از وي در منزلش انجام شود، اين رئيس قوه، رئیس یک قوه دیگر را واسطه گفتگو با ري‌شهري مي‌كند. واسطه دوم به ري‌شهري مي‌گويد: "آقاي ... [ه] مي‌گويد، منتظري جوري با من صحبت كرد كه من بريدم حالا شما خيلي فشار نياوريد". در پاسخ عرض كردم كه "ايشان از اول هم بريده بود؛ زيرا از ابتدا با برخورد با جريان مهدي هاشمي مخالف بود" با دفتر امام تماس گرفتم و جريان پيغام منتظري و نظر دو تن از سران قوا را گفتم و كسب تكليف كردم، «امام فرمودند همانطور كه اطلاعات مي‌گويد عمل شود». ري‌شهري. سنجه انصاف. نشر دارالحديث. تهران. ص 196

تحلیل استراتژیک بصیرت3؛ علامه طباطبایی: گناه بزرگی واقع شد!

baharbia — Sun, 13 Dec 2009 21:07:18 GMT

v علم چیست، عالم کیست؟ بايد علم را بازتعريف كنيم؛ تعريف علم، از طریق نتيجه آن، خیلی روشنگر است؛ امام علي (ع) می‌فرماید: «ثمرة العلم العبودية» یعنی علم چیزی است که اگر باشد، عبودیت (شناخت و عمل به وظیفه) هم هست. چه وظیفه بدنی، چه قلبی، چه ذهنی و چه وظیفه عقلی.

امتیازاتی هم که برای عالم برشمرده‌اند، ربطی به کسانی ندارد که فقیهند یا مفسر یا متکلم یا عارف یا فیلسوف یا طبیب! این یک اشتباه استراتژیک است که فکر کنیم مفسر قرآن یا آنکه در اثبات ولایت فقیه کتاب می‌نویسد عالم است! او شرط لازم و اقتضای عالم بودن را دارد نه شروط کافی آن را؛ بنابراین بسا مردمی که عاقلتر از فقها و فلاسفه ای هستند که ملجأ و مرجأ و مرجع مخالفین نظامند.

v انسان شناسی استراتژیک: امام علی (ع) در طراحی انسان‌شناسی استراتژیک می‌فرماید: العقول أئمة الافکار، و الافکار أئمة القلوب، و القلوب أئمة الحواس و الحواس أئمة الاعضاء" عقل، پیشوای ذهن است، ذهن پیشوای قلب، قلب پیشوای حواس و حواس، پیشوای اعضا. بحارالانوار، ج۱، ص۹۶.

v خودسازی استراتژیک؛ چه کنیم که ارمغان تلاشمان تلاشی خوشبختی خود و جامعه‌مان نباشد؟ جهد ذهنی برای شناخت خدا، مانع از "جحد" و انکار قلبی نیست؛ حتی داشتن ارتباط قلبی با کسی نیز، لزوما به معنای مقرب بودن نیست، بسا کسا که عبدالحال‌اند نه عبدالله، عبد دلند نه عبد صاحب‌دل؛ آری! معیار پرواز، پروار عضلات جسم، قلب یا ذهن نیست؛ میزان، پرورش عقل است، که با وظیفه شناسی و عمل به آن قابل بازشناسی است؛ الا لا یحمل هذا العَلَمَ الا اهل البصر و الصبر! (نهج‌البلاغه، خطبه 173) اگر عقل‌مداری و ولایت‌مداری‌مان در "سطح" رفتار و قلب و فکر باشد، باید منتظر منتظری‌های دیگری باشیم که ولایت فقیه را با فکر اثبات، یا با شوق به رفتار درآمده‌اند، اما سپس پس رفته‌اند! باید در عمق استراتژیک؛ یعنی عقل مان ولایت‌مدار شویم! قطعا علامه طباطبایی رحمة الله علیه و آیت الله جوادی در حوزه ذهنی یا قلبی بزرگ بوده‌اند، اما هیچ‌کس در شناخت وظیفه و عمل به آن، مانند امام خمینی و امام خامنه‌ای نبوده‌است.

v فقر درک مفید از "حقایق" و "وقایع": در حوزه وظیفه شناسی گاهی انسان دچار خطاهای ظریفی می‌شود که نتایج خطیری دارد؛ برای اینکه بدانیم در "حوادث واقعه" و پیشامدها چه باید کرد، به دو چیز نیاز است: الف، شناخت حقیقت؛ ب، شناخت واقعیت؛ العالم بزمانه لاتهجم علیه اللوابس، عالم زمان‌شناس، دچار اشتباه نمی‌شود؛ از این رو مولا خامنه‌ای میگوید: "اگر کسی درس بخواند، تا ملای درجه یک بشود و به قدری تقوا داشته باشد که سلمان عصر گردد؛ یک چنین ملای عالم عادل فقیه متقی همه چیز تمام، اگر دنیا را نشناسد، چنانچه خدا رحمش نکند، ممکن است همین آدم وسیله‌ای برای شیطان بشود" حوزه و روحانیت، ج۱، ص128.

خوشبختانه در این زمان، نائب امام عصر (عج) در شناخت "حقایق و وقایع" در عالی‌ترین سطح یک انسان غیرمعصوم قرار دارد. اما متاسفانه برخی از بزرگان در شناخت حقایق و وقایع به شکل "مفید" عمل نکرده‌اند؛ "و أعود بک ... من علم لاینفع" پناه بر خدا از علم غیر مفید و از عالم غیر مفید!

v بررسی سطوح فتنه و بصیرت: گاهی فرد/جامعه در سطح بدن و رفتار دچار جهالت و فتنه می‌شد، گاهی فرد/جامعه در سطح قلب و حب و بغض مفتون می‌شود، گاهی فرد/جامعه در سطح ذهن دچار فتنه و شبهه می‌شود ، و گاه فرد/جامعه در عمق استراتژیک؛ یعنی عقل/ولیّ‌امر خود دچار فتنه می‌شودند. البته فتنه مراتبی هم دارد، مثلا ظن، شک، وهم، شبهه، جهل و ...

اهمیت عقل/ولیّ‌امر به حدی است که خداوند مخوفترین تهدید را در مورد فتنه در آن به کار برده است؛ "لایتّخذ المومنون الکافرین اولیاء من دون المومنین و من یفعل ذلک فلیس من الله فی شیء الا أ ن تتقوا منهم تقاة و یحذرکم الله نفسه و الی الله المصیر" آل‌عمران/28.

اگر فرد/جامعه‌ای، نظام طاغوتی را بپذیرد، خداوند او/جامعه را از خودش و نه از عذابش ترسانده است و هیچ عملی از او پذیرفته نیست ^[1]^؛ چون عقل یا ولیّ امر (عمق استراتژیک) اگر دچار اشتباه یا طاغوت باشد، قوت سطوح ذهنی و قلبی و بدنی ارمغانی جز دوری از مقصود ندارد. متاسفانه علمایی بوده‌اند که به همه چیز علم داشته‌اند جز وظیفه‌شان! و علم نداشتن به وظیفه؛ یعنی جهل به تنها چیزی که علم به آن واجب است.

[1]. این مطلب را علامه طباطبایی در ذیل تفسیر همین آیه به خوبی تشریح کرده‌اند، اما متاسفانه خودشان در کاربست این آیه، در جریان انقلاب اسلامی، خیلی موفق عمل نکردند؛ حضرت آیت الله خامنه‌ای میفرماید:

"پدرم با مرحوم علامه طباطبایی خیلی دوست بودند، ساعتها در منزل پدرم می‌نشستند و با یکدیگر صحبت می‌کردند ... من به عنوان یک طلبه جوان، درباره مسایل مبارزه با ایشان بحث می‌کردم و می‌گفتم: شما چرا در این فضای مبارزه وارد نمی‌شوید؟ ... ایشان می‌گفتند: ... ما در برهه‌ای از زمان می‌توانستیم تأثیر بگذاریم - مرادشان زمان مشروطه و بدو ورود تمدن جدید بود- ولی گناه بزرگی واقع شد که آن وقت، این کار تعفیب نشد؛ اما دیگر حالا وقت گذشته است و فایده‌ای ندارد ... این مبارزات به نتیجه‌ای نخواهد رسید و این نظامی که ما می‌بینیم بر سر کار است، با این حرفها و با این یک‌ذره و دو ‌ذره، از بین نخواهد رفت". شما ببینید، عالم روشن‌بیی مثل علامه طباطبایی - که دیگر در مورد روشن‌بینی و اگاهی ایشان، هیچ‌کس شک ندارد... - تعبیرش از واقعیت جامعه این طوری بود که می‌گفت فایده‌ای ندارد" حوزه و روحانیت، ج1، ص56.

حتی وقتی گزارشگر رادیو، پس از شهادت علامه مطهری، از علامه طباطبایی می‌پرسد که آیا ایشان برای آینده انقلاب، برنامه‌ای داشت؟ علامه می‌گوید: "من کاری به این کا... ، من اطلاع ندارم" این عین عبارت ایشان است، متاسفانه ایشان نه در شکل‌گیری انقلاب نقش عالمانه‌ای داشتند و نه در تدوام آن. نوار این قسمت از سخنان علامه را ان شاء الله در آینده تقدیم خواهم کرد.

مقایسه سفر خواجه ربیع و هاشمی به مشهد

baharbia — Thu, 03 Dec 2009 18:34:18 GMT

عید غدبر، روز بیعت با ولیّ امر و پیوند برادری مبارک!

خواجه ربیع همان ربیع بن خثیم تمیمی، کوفی و از تابعین مشهور است[1]. عده‏ای او را عارف و زاهد برجسته دانسته‏اند. شاید همه آرای مثبتی که صاحبان تراجم شیعی، درباره او ابراز داشته‏اند، برمی‌گردد به عبارتی که کشّی از علیّ بن محمد بن قتیبه نقل کرده است که ابو محمد فضل بن شاذان در مقام پاسخ به سؤال درباره "زهاد ثمانیه" ربیع را نام میبرد و او را از اصحاب امام علی(ع) و نیز از زاهدان پرهیز کار میداند.

در مقابل شوشتری با توجه به قراینی، او را سنی مذهب دانسته و داستان‏های مبنی بر تقرب او نزد علی(ع) و یا فضیلت او نزد امام رضا(ع) را مورد طعن و ایراد قرار داده است[2]. علاوه بر این، برخی بر این باورند که وی با امام علی(ع) بیعت نکرده بود. بدین ترتیب به نظر می‌رسد رابطه وی با امام علی(ع) همراه با ایمان و انقیاد نبوده و ضعف معرفت وی در حق حضرت، او را از همراهی با امام بازداشت.

"وی در جنگ امام علی(ع) با معاویه تردید کرد و از شرکت در آن خودداری نمود و از امام علی خواست که او را به جای جنگ با اهل قبله! برای نبرد با کفار به نواحی مرزی گسیل دارد. حضرت هم وی را به ری و قزوین فرستاد[3]. از این بدتر، وی نه تنها امام حسین را یاری نکرد، بلکه با شنیدن شهادت ایشان، حتی از ملامت یزید و قاتلان اهل بیت نیز دریغ کرد و درباره امور دنیوی! حرف نزد.

در حالیکه قرار بود طبق روال هر سال، کارگزاران نظام در عید غدیر خم، با نائب امام زمان دیدار کنند، رفسنجانی با هماهنگی واعظ طبسی، وارد مشهد شد؛ گویا به علت حضور رئیس جمهور، هاشمی در این دیدار حاضر نخواهد شد. در مراسم تنفیذ نیز، رفسنجانی به شمال رفت! خواجه ربیع با اجازه امام علی ... شاید هاشمی هم با اجازه ولیّ خود ...؛ ولی خود وی گفت: با امر واعظ طبسی...! به راستی این مشهد رفتن برای زیارت امام رضا (علیه السلام) و جمع شدن حول نائب امام عصر است یا برای جمع نشدن دور ولیّ امر و به مظلومیت نشاندن ایشان و عامل عدم تحقق همدلی مطلوب با رئیس جمهور مردمی است؟

"أین جامع الکلمة علی التقوی"! در "ظهور صغرا" باید تمرین وحدت حول محور تقوا و ولیّ امر را تمرین کنیم تا در ظهور کبرا، جزو اکبر اکابر مجرمین نباشیم؛ مطابق فرمایش نائب امام زمان، فائزه هاشمی مرتکب "جرم بزرگ" شده‌است! دادستان تهران چه گفته بود که مهدی هاشمی در نامه‌ای سرگشاده او را در جایگاه متهم نشاند و مدعی وی شد؟ وزیر اطلاعات هم از قوه قضائیه گله کرده است که چرا با وجود آن همه مستندات "ابن سینای" هاشمی را از انگلیس بازنگرداده اند: همه در برابر قانون چطور مساوی‌اند؟!

رفسنجانی: "مدتي است من بيرون از دفترم سخنرانی نداشتم [همان سکوت در قبال "ظلم بزرگ" به نظام] كه البته دليل آن هم به خودم مربوط است، ولي در حال حاضر با امر آيت‌الله طبسي به اينجا آمدم و چاره‌اي نبود كه سخنراني كنم". وی آنگاه مفصل از وجود اختلاف و عدم امکان مخفی کردن آن از سوی هر کسی و رکود صنعت و لزوم صیانت از روحانیت و ... سخن گفته اند.

[1]. دایرةالمعارف تشیع، ج‏8، ص 149 - 150؛ معجم رجال حدیث، ج‏7، ص 168 - 169.

[2]. راویان مشترک، حسین عزیزی، ج‏1، ص150

[3]. وقعةالصفین، ص 115؛ فتوح البلدان، ص 451؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج‏1، ص304

تبیین را "تخریب" نکنیم! ویرایش جدید

baharbia — Wed, 25 Nov 2009 20:31:18 GMT

چقدر مولا خامنه ای دقیق و جامع عطر گل نرگس می پراکنند! ایشان از سویی فریاد أین عمار"شان جانسوزی می کند، از سویی غصه "ریزشها و رویشها"یشان جگرسوزی میکند، و از سویی علی علیه السلام برای قاتل خود دلسوزی می کند!

از سویی نگران تبیین نشدن مطالبات گفتمانی است و از سویی نگران تعطیل شدن حمایت اجرایی مردم از مسوولین نظام است، چه به احتضار برنده گفتمان انقلاب باشند و چه احیاگر آن!

از سویی فرمان تبیین فتنه و فتنه گرانش بوی تمنا دارد و از سویی خطاب پرهیز از توهین و تخریب و کینه توزی و تفرقه افکنی شان، طعم عتاب می پراکند! راستی! رفتار تحسین برانگیز آیت الله خامنه ای در تبیین بنی صدر را به خاطر بیاوریم!

و چه زیبا تداعی غیر معصومانه ای است از جامع اضداد بودن امیر المومنین علیه السلام! سر سوزنی از "حقیقت" کوتا ه نمی آید و به قول خودشان جان ناقابلی دارند... و از سویی سرسوزنی از درک "واقیعیت" و نظام اجرایی جامعه غافل نیست و بر افراط در حق افراد، یا لحاظ نشدن واقعیات جامعه، عتاب می کند.

آنچه می توان از این تناقض نمایی فهمید، تاکید این نکته پیش گفته ایشان است که: تبیین، لازم است و تخریب، ممنوع! آری حمایت اجرایی واجب است و ترک مطالبه گفتمانی حرام! تبیین فتنه و فتنه گران واجب است و درافتادن به دام تفرقه انگیزی دشمن حرام!

اگر تبیین را تخریب کنیم، قرآن، کتاب مبین را تخریب کرده ایم: " و پیامبر گفت ای پروردگارم امت من این قرآن را مهجور کردند" فرقان/۳۰

حتما نوای " أین عمار" و "ریزشها و رویشها" را دوباره گوش کنیم، تا تبیین حقایق و فتنه و فتنه گران و مطالبه محاکمه مجرم بزرگ "فائزه هاشمی، موسوی و ... را فراموش نکنیم!

مسوولین نظام باید مورد حمایت "اجرایی" همه باشند، حتی اگر ضعیف یا بد باشند^۱ و هر کس جز این کند، به حرام رفته است؛ همانطور که همه باید مطالبات گفتمانی داشته باشند و هر کس در مطالبه حق و عدالت کوتاهی کند به حرام رفته است؛ اما تضعیف نظام، شأن مدیریتی مسوول و قدرت اجرایی وی اشتباه است. مطالعه مقاله حمایت اجرایی و حمایت گفتمانی 1و حمایت اجرایی و حمایت گفتمانی2 خالی از لطف نیست.

اگر سکوت کنیم، امام علی(ع) هم فرمود: "لا رأی لمن لایطاع" اگر مولا یا هر مدیری حرفی بزند و روی زمین بماند دفعه بعد جایگاه مدیریت یا ولایت یا امامت را تضعیف نمیکند، و مثل علی بن ابی طالب خواهد گفت: کسی که فرمانبرداری نمی شود، همان به که فرمان ندهد!

تکمله:

هم تبیین مطلوب داریم و هم تبیین مطرود؛ هم تخریب مطلوب داریم و هم تخریب مطرود؛ بدیها (نفاق) را گاه باید تبیین کرد و گاه باید (مسجد ضرار را) تخریب کرد؛ این، تخریب مطلوب و ضروری است. اما اگر تبیین و تخریب مطلوب هم به جای روشن شدن ذهن مردم، به تخریب ذهن مردم بینجامد، به جز موارد اضطراری و استثنائی (که الان من شرایط را آنگونه نمیفهمم) اشتباه است، خط قرمز مطلوب افتادن تبیین و تخریب مطلوب، تخریب نشدن ذهن مردم است. حتی بهتر است که ذهن دیگران را تحریک هم نکنیم!

یک نکته ظریف: اگر کسی منافق بود و لازم بود او را تبیین کرد ـ همانگونه که رهبری اخیرا فرمودند تبیین نفاق جدید و تخریب مسجد ضرار لازم است اما انتظار نداشته باشید که من نقش شما را هم نشان بدهم ـ و از سویی مسئول نظام هم بود و باید بتواند مسئولیتش را انجام دهد، چه باید کرد؟ باید همان گونه که رهبری معظم عمل کرده اند، دست به افشاگری گفتمانی زد (تبیین گفتمان مطلوب بدون آوردن نام شخص؛ إعرف الحق تعرف أهله و اعرف الباطل تعرف أهله: حق را بشناس تا اهلش را بشناسی و باطل را بشاس تا اهلش را بشناسی) و حملات و اشارات را به شکل پدافند غیرعامل بیان کرد! یعنی حقایق را چنان اختفاء، استتار یا در جغرافیایی زمانی و مکانی کلام پراکنده کنیم که انسانهای آماده متوجه شوند و ذهنشان روشن شود، اما برای روشن شدن ذهن متعصبین یا عقب ماندگان، به ناچار باید صبوری کرد.

-----------------

.۱حمايت اجرايي و درونْ‌نظامي امام خميني از دولت بازرگان: "ما دولت موقت را تعيين كرديم و چون جناب آقاى مهندس مهدى بـازرگـان را سالهاى طولانى است از نزديك مى‌شناسيم و يك مردى است صالح، متدين، عقيده‌مند به ديانت و امين و ملّى و بدون گرايش به يك شيئى كه بر خلاف مقررات شرعى است، من ايشان را معرفى مى‌كنم كه ايشان رئيس دولت موقت باشد ... من كه ايشان را حاكم كردم، يك نفر آدمى هـسـتم كه به واسطه ولايتى كه از طرف شارع مقدس دارم، ايشان را قرار دادم. ايشان را كـه مـن قـرار دادم واجـب الإتّباع است، ملت بايد از او اتباع كند و يك حكومت عادى نيست، يك حـكـومـت شرعى است، بايد از او اتّباع كنند. مخالفت با اين حكومت مخالفت با شرع است، قـيـام بر عليه شرع است ... قيام بر ضد حكومت خدايى قيام بر ضد خداست، قيام بر ضد خدا كفر است" صحيفۀ نور، 16 بهمن 1357."

حمایت اجرایی رهبر فرزانه از قوه قضائییه: "شما مي‏بينيد در تبليغات دنيا معمول اين است که از دستگاه قضايي خود تجليل و تعريف مي‏کنند؛ حتّي در تبليغات گوناگون و در فيلمها. به قاضي مَنشي مي‏دهند که آدم وقتي از بطون دستگاههاي قضايي آنها اطّلاع پيدا مي‏کند، مي‏بيند با اين تصويري که ارائه مي‏دهند، چقدر فاصله دارد؛ اما سعي مي‏کنند قاضي را داراي جايگاه تأثيرناپذير، نفوذ ناپذير، عاقل، عادل و بصير معرفي کنند. خيلي اوقات هم اين‏گونه نيست؛ اما تبليغات اين گونه است. اين براي آن است که کسي که به دستگاه قضايي مراجعه مي‏کند، با اطمينان خاطر مراجعه کند؛ کسي که دستگاه قضايي يقه او را مي‏گيرد، حساب ببرد و در کل، هيبت دستگاه قضايي، و آنگاه، عمل دستگاه قضايي بتواند نقش خود را ايفا کند. ما که نبايد برخلاف اين روشِ عاقلانه عمل کنيم"۵ تیر ۸۱

۲. تعداد یافته‌های مربوط به جستجوی واژه "تبیین" در پایگاه اطلاع رسانی دفتر رهبری فرزانه 554 صفحه، و یافته‌های مربوط به تخریب 116 صفحه است. و تقریبا هر جا صحبت از تخریب شده است، به مطلوبیت انتقاد و تبیین هم اشاره شده است و بین آن دو تفکیک شده است؛ ناگفته نماند که ایشان فرموده‌اند: "اسم آوردن از اشخاص، تخريب كردن چهره‏هاى محترم و موجّه، منطق عقلى ندارد". شاید ما فکر کنیم که با اسم نیاوردن، حق مطلب ادا نمی‌شود، اما رهبر حکیم‌مان فرموده‌اند: "اين (تخریب نکردن، اسم نیاوردن) از جمله‏ چيزهايى است كه همه بايد به آن توجه كنند و به آن اهميت بدهند. تا ان‏شاءاللَّه خداى متعال هم راه را باز كند و مردم و دلهايشان را هدايت كند؛ دلهاى مردم دست خداست ... از خداى متعال بخواهيم و به او توكل كنيم. آنچه را هم كه وظيفه ماست، انجام بدهيم؛ نتيجه را هم به خدا واگذار كنيم. هر چه كه خداى متعال خواست، همان انجام خواهد گرفت ... اين‏طور بايستى حركت كرد". ایشان نه تنها از تخریب نهی کرده‌اند، بلکه از تحریک طرف مقابل هم پروا داده‌اند. البته ایشان تخریب را نیز در همه موارد خطا ندانسته‌اند: "حالا شما جوانانى كه گفتيم افسران جوان مقابله با جنگ نرم هستيد، از من نپرسيد كه نقش ما دانشجويان در تخريب مسجد ضرار كنونى چيست؛ خوب، خودتان بگرديد نقش را پيدا كنيد. يا مقابله با نفاق جديد، يا تعريف عدالت." ظاهرا شورای مرکزی ائمه جمعه با معرفی کردن و نکردن برخی افراد برای نماز جمعه و نماز عید قربان، نقش خوبی در تخریب "مسجدی ضرار" نشان داده اند.

دیدگاه آیت الله حائری شیرازی که یکی از کاربران در بخش نظرات قرار داده اند

فاجعه همیشگی و رکیک جنسی در نظرات press tv

baharbia — Wed, 18 Nov 2009 16:59:18 GMT

پرس تیوی شبکه ای نسبتا موفق در عرصه شبکه‌های تصویری دنیاست و تا حدی توانسته است اندکی از توانش بسیار جمهور اسلامی ایران را به نمایش درآید؛ اما افسوس از فحش های ناموسی و جنسی رکیکی که در "نظرات" پرس تیوی به حیثنیت نظام و رهبری می‌رود!

چه کسانی مسئول "نظرات" پرس تی وی هستند؟ هر روز فحش‌های ناموسی و جنسی بسیاری در نظرات پرس تیوی به تمام مقدسات و تمام مسئولین نظام روانه می‌شود؛ و پرس تیوی آن‌ها را تایید می‌کند و در بخش نظرات به نمایش می‌گذارد، کلکسیونی از فحش‌هایی که انسان از تصورش هم پیش وجدانش شرمگین می‌شود. خبری که این فاجعه در بخش نظرات آن آمده است، مربوط به راه اندازی شبکه ثامن تیوی است:

نمونه‌ای از توهین‌های همجنس‌بازی به مقامات درجه یک نظام در عکس زیر مشاهده کنید. برای جلوگیری از اشاعه فحشا و زخم ناسور وجدان مردم آزاده دنیا، مجبوریم روی اسامی و عبارات شرم‌سوز این فحش‌ها را رنگ بگیریم!

آدرس این صفحه سایت در بالای عکس قرار دارد ولی احتمال اینکه این صفحه ویرایش شده باشد، وجود دارد، رفویی که خیر دیر اما برای حفظ آبروی مسئول، انجام می‌شود.

شما می‌توانید به آسانی روزی دو سه بار به سایت پرس تیوی بروید و به راحتی این فحش‌های ناموسی را ببینید! اطلاعات ما چه می‌کند؟

در این عکس که با "پینت" بخش‌هایی از آن ناخوانا شده است، کثافت نویسی زیادی می‌بینید. کلمات بسیار زشتی را با قرار دادن یک حرف اضافه یا وارد کردن یک عدد در میان آن، از سانسور خودکار سایت عبور داده اند:

کلمه گای را با وارد کردن یک وای اضافه، از سانسور خودکار رد کرده‌اند. کلمه ثامن تیوی را به شکل (سِ مِ ن) نوشته‌اند که بسیار کلمه زشتی است.

کلمه پورن هم به معنای فیلم‌های مبتذل سکسی است. کلمه استاف به معنای ... و کلمه‌ای که با وارد کردن عدد صفر به جای حرف " اُ " انگلیس آن را از سانسور خودکار عبور داده‌اند به معنای زشت آلت تناسلی مرد است. کلمه ... هم که با وارد کردن عدد 5 انگلیسی در میان حروف آن از سانسور خودکار سایت عبور داده‌اند، به معنای بسیار زشت پشت مرد است. نظرات بعد از نظر "ایرانی" هم می‌تواند زشتی آن نظر را تا اندازه‌ای نشان دهد. شگفتا از این همه حماقت پرس تیوی! به علاوه نظرات توهین آمیز دیگری هم در همین عکس هست. که به دلیل ناموسی نبودنش، آنها را رنگ نگرفتیم.

این فحش‌های شرم آور، گاه تا مدتها در بخش نظرات پرس تی وی می‌ماند و هنگامی که جهالت و حماقت مسوولین بخش نظرات پرس تیوی ارضاء شد، فحش‌ها را حذف می‌کنند. این کار همیشه آنان است!

در عکس زیر مدت زمان در دسترس بودن این فحشها - مربوط به نظر اسدی- با مقاسه زمان نمایش دادن آن یعنی5:27:53 بامداد به وقت گرینویچ تا ساعت 12:06:05 ثانیه به وقت گرینویچ، معلوم می شود؛ زمانی حدود 7 ساعت! البته این نظرات تا ساعت 14 به وقت جی ام تی، هم در صفحه بود؛ یعنی نظرات مذکور به مدت 9 ساعت در معرض بود. متاسفانه با آخرین ریفرش، صفحه ای که نشان می داد نظرات مذکور 9 ساعت روی خروجی بوده است، از دست ما رفت.

پس از انکه نظرات در ساعت حدودا 14به وقت جی ام تی ویرایش شد، تفاوتهای فاحشی در نام نویسندگان و ساعت ثبت نظرات می بینیم؛ با مقایسه این دو فاکتور در صفحه ویرایش نشده و صفحه پس از ویرایش می توان به این رسوایی فاجعه بار پی برد:

بلافاصله با مراکز اطلاعاتی نهادهای مرتبط زنگ زدم تا صفحه را قبل از ویرایش ببینند، و متذکر شدم در صورت فوت وقت، امکان ویرایش صفحه هست، ولی اطلاعات ... که اصلا جواب ندادند و اطلاعات ... هم نیروی متخصصی که بتواند مراتب را با رایانه تطبیق دهد وجودنداشت و هنگامی که برادران متخصص به آن نشانی رفته بودند، نظرات ویرایش شده بود. این هم از سرعت ما!

افشای هاشمی از زبان سید ح روحانی کینه هاشمی در نگاه ابطحی

مردم نگران "مامون" بودن هاشمی، مریدان نگران "امام" نبودن وی!

baharbia — Thu, 12 Nov 2009 06:33:18 GMT

افشای هاشمی از زبان سید حمید روحانی افشای هاشمی و خاتمی در اعترافات ابطحی

درحالیکه به عقیده 201 تشکل دانشجویی و بسیاری از مردم و نخبگان دینی و سیاسی، نامه سر و ته گشاده هاشمی و تهدیدهای همسر وی در حال رأی دادن و فتنه‌گری‌های دخترش در امامت آشوبها و دیکتاتور خواندن رهبری و نظام مقدس‌مان و پشتیبانی پسرش از فتنه‌گران، خاندان هاشمی باید تحت پیگرد قضایی و امنیتی قرار گیرد؛ و مردم و حتی آشوبگران محاکمه شده، نگران "مأمون" بودن هاشمی و خاندانش در برابر قانون هستند؛ مریدان وی با پر رویی اعجاب آوری، نگران "امام" نبودن وی هستند. شگفتا چه خلایقی دارد خدا!

م انصاری با تکرار سخنان شرم آوری که اخیرا در لفافه گفته می شود؛ خطبه های هاشمی را وحدت بخش و خطبه های غیر او را تفرقه برانگیز خواند. مردم و حتی آشوبگران، از"مأمون" بودن خاندان هاشمی نگرانند و م انصاری از"امام" نبودن هاشمی. عجیبتر اینکه مردم و تاریخ کنونی را از "تحلیلهای عمیق هاشمی" محروم دانست!

خواص که چنین "غلو" کنند، عوام را رسد که" هاشمی اللهی "شو !ند

هر چه در خطبه‌های آیات بزرگوار جنتی و خاتمی و نائب امام زمان‌مان نگاه می‌کنیم، بیشتر، همگرایی با مردم و قانون اساسی و روح نماز نمودار می‌شود، و هرچه در آخرین خطبه‌های هاشمی و پیامدهای آن نگاه می‌کنیم، بیشتر تفرقه و قانو شکنی و سرپیچی از ولیّ‌فقیه هویدا می‌شود. احتمالا آقای انصاری این سخنان را از "بر" بر زبان جاری کرده است؛ وگرنه مستند و با چشم باز سخن گفتن، اقتضای دیگری دارد. این یاوه‌ها همان است که برخی نادان در قم و اطراف هم نشخوار می‌کنند. همه می‌دانند که این بلاهت انصاری، اتهام به رهبری معظم و شعور مردم و "غلوّ" آشکار درباره نویسنده آتشنامه سرگشاده است. این غالی، مردم و تاریخ کنونی را از آنچه "تحلیل‌های عمیق هاشمی" خواند، محروم دانست و از این نظر متاسف شد!

سایت وابسته به پسر هاشمی که این خبر ایلنا را پوشش داده است، به نقل از مجید انصاری، از فعالان اصلاح‌طلب، رئیس مجمع تشخیص مصلحت را از "برجسته‌ترین ائمه جمعه بعد از انقلاب اسلامی" خواند و گفت که خطبه‌های او "نزدیک‌ترین خطبه‌ها به روح نماز جمعه در اسلام است." و گفت: "خطبه‌های هاشمی بالاترین نمره را خواهد گرفت.". او حتی خطبه‌های آشوبزای هاشمی را "یکی از مراجع مهم تاریخ معاصر ایران" اعلام کرد و مردم و تاریخ کنونی را از آنچه "تحلیل‌های عمیق هاشمی" خواند، محروم دانست و از این نظر متاسف شد.

عضو مجمع تشخیص مصلحت، به موازات غلو و نا"سزا"گویی در باره خطبه‌های رئیس مجمع تشخیص، به ناسزاگویی از دیگر خطیبان نماز جمعه پرداخت و مدعی شد که "خطبه‌هایی که توسط برخی از خطبا بیان می‌شود با اهداف انقلاب، وحدت ملی و متانت این جایگاه تناسب ندارد." این مرید دلباخته یا سیاسیکار باخته از مردم، یک جریان را به تلاش برای حذف "نیروهای ریشه‌دار و مورد اعتماد مردم" متهم کرد. مدیحه‌سرایی وی از خطبه‌های رئیس مجمع تشخیص و "وحدت آفرین" خواندن آن ها در حالی صورت گرفته که آخرین خطابه هاشمی رفسنجانی در روز 26 تیرماه یکی از علل اصلی ناآرامی‌های بعدی بود. جالب است که اخیرا سایت حامی هاشمی خبری را پوشش داده است که هاشمی برای "امام" شدن خود شرط هم گذاشته است!!

بخشی از اخبار مرتبط:

آقای هاشمی! تا کنون کجا بودید؟

"بدترین خطبه" از دوران خطبه خوانی هاشمی

آیت‌الله خاتمی، خطیب جمعه این هفته تهران

برخی‌ها می‌خواهند شرایط بحرانی خود را به کشور نسبت دهند

توضیح منطقی سایت شخصی هاشمی درباره علت حذف یک خبر!

نقدی که هاشمی رفسنجانی به گذشته خود کرد!

تنها در سایه ولایت‌پذیری مسئولان مشکلات حل می‌شود

نماز جمعه همواره مسلمین را به وحدت فراخوانده‌ است

هاشمی رفسنجانی در نمازجمعه این هفته شرکت نمی‌کند

آیا " تنفیذ رای مردم"، تشریفاتی است؟

بررسی متن حکم و بیانات رهبرمعظم انقلاب در مراسم تنفیذ

65 نفر از 86 عضو خبرگان چه گفتند؟

تلاش حامیان رسانه‌ای هاشمی رفسنجانی برای مهیا کردن فضا

تریبون نماز جمعه این بار در اختیار خاتمی

هاشمی رفسنجانی: امیدم به رهبر انقلاب است

مرد بحران‏ها چرا این روزها بحران‌آفرینی می‌کند

"بحران اعتماد" در نظام یا "بحران هویت" در جبهه اصلاحات

نمازگزاران بر اطاعت محض از رهبر معظم انقلاب اسلامی تاکید کردند

عقب‌نشینی پایگاه رسانه‌ای هاشمی رفسنجانی

تندروی و کندروی؛ بررسی مسابقه خرگوش و لاک‌پشت!

baharbia — Sat, 31 Oct 2009 19:23:18 GMT

خواندنی: خواص که چنین "غلو" کنند عوام را رسد که هاشمی اللهی شوند

v خطا در برگزاری مسابقه بین خرگوش و لاک‌پشت: رفتن‌ها و رفتارهای هر موجودی با توجه به توانش و شرایطش، متفاوت است؛ بنابراین نه لاک‌پشت کند می‌رود و نه خرگوش تند. لاک‌پشت با توجه به توانشی که خدا در وی نهاده است م و خرگوش هم متناسب با سامانه حرکتی خودش می‌دود. و اساسا برگزاری مسابقه میان این دو غلط است! چون کف شرایط‌‌شان هم مشترک نیست.

اما مسابقه و نسبت‌سنجی در افراد یک نوع، مثل ارزیابی حرکت دو انسان یا دو خرگوش، معقول است؛ چون انسان‌ها بر فطرت واحدی هستند و دین هم فطری است، پس در کف شرایط برای مسابقه در دینداری و عبودیت، مشترکند، اما باز هم زمان و مکان، یک روز حسین را هم حسنی می‌کند و روز دیگر همو را سرخ می‌کند.

v تند روی و کندروی، نسبی یا مطلق؛ آیا تندروی و کندروی نسبی نسبی است؛ یعنی هیچ معیاری فرافردی برای ارزیابی آن نیست؟ یا مطلق مطلق است و همه باید در همه شرایط یکسان عمل کنند تا میانه‌رو باشند؟

مسلما چون فطرت انسان‌ها واحد است و کف مشترکی داریم و وظیفه همه هم بندگی خدای‌مان است، و دین (دستورالعمل) هم فطری است؛ پس حرکت ما نسبی نسبی نیست. اما باز هم چون این "حقیقت"ها فقط بخشی از شرایط رفتار است و بخش دیگر تنگناهای "واقعیت"ها است، پس تندی و کندی مطلق مطلق هم نیست و تا حدی به زمان و مکان و شرایط وابسته است.

v جفای جاهلان و محافظه‌کاران: خیلی‌ها تندروی را نسبی نسبی می‌پندارند؛ مثلا رفتن یا رفتار دو نفر را می بینیم (فرضا خود یا گروه خودمان با فرد یا گروه دیگری) که یکی نسبت به دیگری تندتر است و نتیجه می گیریم که الف تند یا تندرو است. این حالت، به ویژه وقتی اتفاق می‌افتد که ما هم بازیکن و هم داوریم؛ و خیلی زود طرف مقابل را اگر جلو افتاد تندرو میدانیم و اگر عقب افتاد کندرو و اگر با ما بود رفیب و حریفش می‌پنداریم نه یار و مددکار! "بل سوّلت لکم انفسکم امرا" البته ضد استراتژی این وسوسه نفسانی و شیطانی هم همان است که همام شنید: "وهم لانفسهم متّهمون": خوداتهامی!

v تست بزنید! حالا بدون اینکه بازیکن باشیم، دو حرکت قابل مقایسه و مسابقه را داوری کنیم؛ الف و ب در حال رفتارند، الف تندتر از ب رفتار می کند؛ به نظر شما کدام یک از قضاوتهای زیر درست و دقیقتر است؟

1. الف تند می رود.

2. الف نسبت به ب تند می رود.

3. الف نسبت به آنچه هست (توانش و موانع فعلی) تند می‌رود.

4. الف نسبت به آنچه هست (توانش و موانع فعلی) کند می‌رود.

5. الف نسبت به آنچه هست (توانش و موانع فعلی) خوب می‌رود.

6. الف نسبت به آنچه باید باشد (توانش وموانع حقیقی) تند می‌رود.

7. الف نسبت به آنچه باید باشد (توانش وموانع حقیقی) کند می‌رود.

8. الف نسبت به آنچه باید باشد (توانش وموانع حقیقی) خوب می‌رود.

تمام این احتمالات در مورد ب نیز صادق است؛ یعنی تا اینجا 16 احتمال معقول است.

17. هر دو نسبت به آنچه هستند (توانش و موانع فعلی) کند می‌روند.

18. هر دو نسبت به آنچه هستند (توانش و موانع فعلی) تند می‌روند

19. هر دو نسبت به آنچه هستند (توانش و موانع فعلی) خوب می‌روند.

20. هر دو نسبت به آنچه باید باشند (توانش و موانع حقیقی) کند می‌روند.

21. هر دو نسبت به آنچه باید باشند (توانش و موانع حقیقی) تند می‌روند.

22. هر دو نسبت به آنچه باید باشند (توانش و موانع حقیقی) خوب می‌روند.

v معیار علی (ع) بوده و سید علی است: پس میانه‌ روی و سرعت مطلوب را باید با سرعت "میزان" هماهنگ کرد؛ "علیّ بن ابی‌طالب هو المیزان"! اگر نهج‌البلاغه و داستان عقیل و گردنبند عاریه ای زینب سلام الله علیها و ... را با این نگاه بخوانیم، حتما علی را تندرو می‌دانیم (یعنی ما ناخواسته اگوسنتریست هستیم و همه را با "خود" می‌سنجیم). الگوی ما رفتار سیاسی و اجتماعی انبیا و اوصیای الهی است، نه فلان آخوند بی‌خبر که شیخانه کنج خانه و کتابخانه می‌نشیند و ریش می‌جنباند!

v فقط امت محمدی ایران؛ آیا فقط تندروی چپها بد است، کندروی راستها و برخی علما چطور؟ و تنها میانه‌روی امت محمدی ایران است که مطلوب است (و کذالک جعلناکم امّة وسطاً لتکونوا شهداء علی الناس). سلام بر مردم ایران؛ قوم موعود تمام طول آفرینش!

v میانه‌روی غلط: میانه روی هزگز به معنای حد متوسط سرعت دو فرد/گروه نیست، بلکه به معنای پرهیز از افراط و تفریط "حقیقی" است، نه افراط و تفریط "واقعی"؛ چون دو نفر/جناحی که اکنون مشغول رفتاری هستند چه بسا هر دو کند یا هر دو تند باشند یا یکی فقط 5٪ تند و دیگری 95٪ کند است، آیا ما باید حاصل جمع سرعت آنان را تقسیم بر دو کنیم و میانه‌رو باشیم؟ افسوس که معیار تندروی و کندروی کنونی، معیار کمّی و واقعیت‌زده و حقیقت‌گریز و بسیار غلط است! اگر یکی با سرعت 200 kmو دیگری با سرعت 180 kmدر خیابانی حرکت می‌کنند، آیا میانه‌روی، به معنای مرغوبیت حرکتی با سرعت 190 km در ساعت است؟

v عرفی که به قعر نفرت مردم سقوط کرد، معیار نیست: عیار معیارهای آن عرفی که به غیبت مخوف امام زمان‌مان عجل الله تعالی فرجه الشریف خو کرده، و آبروی انتظار را برده است، چند است؟ عرفی که هل من ناصر امام حیّ‌شان را نمی‌شنوند! حتی نهیب نائبش را هم سکوت می‌شوند تا به قعر نفرت امت سقوط کنند؛ امتی که هر صبح جمعه، و حتی بر لب صندوق‌های رای‌شان، زمزمه ندبه است: أین محیی معالم الدین و اهله! کجاست آنکه بیاید و معالم دین و اهل آن را (که مرده یا محتضرند) احیا کند!

v احتیاط‌های ضد احتیاط: جاهل یا مفرط است یا مفرّط و تندروی نسبت به "میزان" خیلی بد و خطرناک است درست به همان اندازه که کندروی خطرناک است: المتقدم لهم مارق و المتاخر عنهم زاهق و اللازم لهم لاحق؛ هر چند احتیاط شرط عقل است اما بسا احتیاط هایی که ضد احتیاط است! نائب امام زمان عج: کنار کشیدن و سکوت کردن هم جزو فتنه‌زدگی است!

v ملامت‌گریزی یا ملامت‌گزیری: شما را به مصائب زینب سوگند! ژست روشنفکری و میانه‌روی کاذب را کنار بگذاریم، از ولایت مرتد نشویم! والله ما را گزیری جز "ملامت" محافظه‌کاران و ناآگاهان نیست! مبادا غذای ذهنمان روزنامه‌هایی باشند که از دستمال استنجاء ابلیس هم کثیف‌ترند! از مائده/54 الهی تغذیه کنیم: "یا ایها الذین آمنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یأتی الله بقوم یحبّهم و یحبّونه أذلّة علی المؤمنین أعزة علی الکافرین یجاهدون فی سبیل الله و لایخافون لومة لائم..." از ملامت نهراسیم!با مومنان، نرم و با حق پوشان، سخت باشیم تا قوم موعود باشیم!

گذرواژه ورود به دژ امام رضا؛ خامنه‌ای!

baharbia — Thu, 29 Oct 2009 20:33:18 GMT

السلام علیک یا علی بن موس الرضا

امام رضا علیه السلام در حدیث مشهور به سلسلة الذهب فرمودند که کلمه لااله الا الله دژ محکم من است و هر کس در دژ من وارد شود از عذاب ایمن است به شرط اینکه مرا بپذیرد! اما ترجمه به روز حدیث امام رضا از زبان سلاله ائمه طاهرین، امام خمینی: مخالفت ورزیدن با ولایت فقیه تکذیب ائمه و اسلام است^۱. یعنی امروز ولایت سیاسی امام رضا در ولایت فقیه ادامه دارد.

تکذیب امام^۲ خامنه ای تکذیب ائمه علیهم السلام و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است. همانطور که خودشان فرموده اند که "در پیشامدها به راویان احادیث ما مراجعه کنید که حجت ما بر شمایند و ما حجت خدا بر اینانیم و کسی که آنان را رد کند ما را رد کرده است و کسی که ما را رد کند خدا را رد کرده است". اصول كافي، ج۱، ص۶۷.

مسلم است که مجموع فقها امکان حاکمیت هم زمان در حوزه حکومت ندارند و از میان آنان باید یکی از بهترین شان حکومت کند؛ تا آنارشیسم و هرج و مرج به وجود نیاید. و معقولترین راه برای انتخاب بهترین و متخصصترین فرد هم رجوع به خبره ها است.

آیا ولایت مطلقه فقیه شرک است: اول اینکه شرک بودن به معنای این است که در عرض ولایت خداوند، موجودی دیگری حتی معصومین را دارای ذره ای ولایت بدانیم و ربطی به مطلق یا مقید بودن دایره ولایت ندارد. دوم اینکه منظور از ولایت مطلقه فقیه این است که فقیه، فقط در تمام امور مربوط به حوزه حکومت اختیار دارد، نه اینکه مثل خدا یا امام معصوم تمام اختیارات مربوط به حوزه زندگی شخصی بشر هم در دست او باشد. و این که گفته می شود ولایت "مطلقه" فقیه، یعنی مطلق و رها بودن از قید محدودیت ولایت فقیه در "امور حسبه (امور اضطراری مسلمین) و قضا" که برخی گفته اند؛ مثلا این که ولایت فقیه، فقط در حوزه مسائل فضایی یا سرپرستی بی کسان و .. است. و این مطلقه غیر از مطلقه ای است که در مورد حق حاکمیت خداوند بر جهان هستی گفته می شود.

-------------------

1. صحيفه امام، ج‏10، ص 58 و 59: "شما بايد دنبال ملت باشيد! بايد هوادار ملت باشيد! شما اين‌قدر اشكال به برنامه‏هاى اسلامى نكنيد! شمايى كه از اسلام هستيد لكن از اسلام درست اطلاع نداريد، شيعه هستيد لكن از احكام ائمه- عليهم السلام- درست مطلع نيستيد؛ اين‌قدر كارشكنى نكنيد. ملت رأى داده است به جمهورى اسلامى، همه بايد تبعيت كنيد! اگر تبعيت نكنيد محو خواهيد شد! نگوييد ما ولايت فقيه را قبول داريم، لکن، با ولايت فقيه اسلام تباه مى‏شود! اين معنايش تكذيب ائمه است؛ تكذيب اسلام است!"

۲. "امام" و "ولیّ امر" خطاب کردن ولی فقیه، امری شرعی و قانونی است نه افراطیگری! و مردم هم به آن رای داده اند: اصل ۵۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: "قوای حاکم در جمهوری اسلامی ایران عبارت‏اند از قوه مقننه، قوه مجریه و قوه قضاییه که زیر نظر ولایت مطلقه امر و امامت امت بر طبق اصول آینده این قانون اعمال می‏گردند..."

تحلیل استراتژیک بصیرت2؛ رهبر ما "فهمیده" است نه هاشمی!

baharbia — Tue, 20 Oct 2009 03:27:18 GMT

♦ مقدمه؛ پیشتر گفتیم که انسان/جامعه دارای یک عمق استراتژیک (عقل/ولیّ‌امر) می‌باشند، و اینکه بزرگی سطوح "بدن، ذهن و قلب" ملاک بزرگی عقل نیست. بیشتر بزرگان ما که در فتنه جمل، ساکت یا طلحه یا زبیر بوده‌اند؛حوزه "بدن و رفتار" یا حوزه "ذهن و افکار" و یا حوزه "قلب و معنویت"شان بزرگ است، اما لزوما عمق استراتژیک و عقل‌شان بزرگ نیست. چون فقط هنگامی که " قلب و ذهن و بدن"مان در راستای وظیفه شناسی و عمل به وظیفه بالانس شوند، عقل‌مان بزرگ است. تحلیل بصیرت؛1

♦ بزرگی به عقل است یا ذهن و قلب و بدن؟ بزرگی نائب امام زمان، نسبت به آیات الله وحید خراسانی، جوادی آملی یا شبیری زنجانی و ...، در بزرگتر بودن سطح ذهن ایشان، آن هم در حوزه سنتی فقه فردی، نیست، بلکه مربوط به عظمت علم و عمل مفید ایشان در تمام ابعاد دین و در راستای عبودیت است. در حالی‌که در داوری‌های مبتذل و مرسوم، برجستگی را به برجستگی قلبی، ذهنی و بدنی معنا می‌کنند؛ "و اعوذ بک من علم لاینفع" پروردگارا! علمی به من بده که مرا زیاد می‌کند نه قلب یا ذهن با بدنم را!

اینک سید علی خامنه‌ای (نفسی له الوقاء و الحماء) به شکلی متوازن، در حوزه‌های بدن، ذهن و قلب، وظیفه‌شناس‌ترین انسان غیر معصوم است. او نائب امام عصر و عمق استراتژیک جامعه بشری است. وقتی فراتر از رساله، رسالت نیابت عام امام زمان و خلیفة‌اللهی بر دوش ایشان می‌آید، مورد عنایت ویژه‌ای هم قرار می‌گیرند و در موقعیتی بین غیر معصوم و معصوم قرار می‌گیرند (در حقیقت معصوم علیه السلام، فراعمق استراتژیک و حیاتی جهان است و نائب خاص یا عام ایشان، عمق فوق استراتژیک جامعه است)؛ به گونه‌ای که حتی بسیاری از به اصطلاح بزرگان دینی و دنیایی، حتی توان شاگردی او را هم ندارند! چون توان و لیاقت شاگردی استراتژیک، به میزان سنخیت عقل طرفین بستگی دارد نه هم‌آستانگی قلبی یا ذهنی یا بدنی. بنابراین خیلی از به اصطلاح بزرگان توان درک حرف‌های نائب امام عصر را ندارند و ساکت و ساقطند! مگر در زما انقلاب، جمع حیرت‌اوری از به اصطلاح علما و فقها و مفسرین و فلاسفه از مردم عادی جانماندند؟ سلام خدا بر خامنه‌ای، زعیم اسلام در عهد ظهور صغرا، آیا "سفیر" امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را می‌شنویم؟ تا برای مسلم، کوفی باشیم یا کافی!

♦ خطای استراتژیک: یکی از بزرگترین خطاهای استراتژیک صدا و سیما و حوزه و دانشگاه این بوده است که کسانی را به خاطر کرامت بدنی، کرامت ذهنی و یا کرامت قلبی، بزرگ کرده‌اند، در حالیکه بزرگی به کرامت عقلی و عبودیت است نه ریاضت قلبی، ذهنی یا بدنی!

اگر می گوییم آیت الله جوادی و علامه طباطبایی1 بزرگند؛ و بعد در تبیین بزرگی‌شان، بزرگی سطح ذهن و کرامت تفسیری و فلسفی‌شان را دلیل آوردیم، به خطا رفته‌ایم. اگر می‌گوییم آیت الله بهجت رحمة الله علیه بزرگ بود و در تبین بزرگیش، بزرگی و کرامت قلبیش را دلیل آوردیم به خطا رفته ایم، اگر احمدی‌نژاد را بزرگ دانستیم و دلیل آن را خدمات و کرامت وی در حوزه بدن و جسد جامعه دانستیم، دچار اشتباه استراتژیک شده‌ایم. اگر مطهری و مصباح را "فهمیده" دانستیم و دلیل آن را، ضریب وظیفه‌شناسی و عمل به وظیفه‌شان دانستیم درست فهمیده‌ایم. از نظر امام علی علیه السلام هیچکدام از کسانی که دارای کرامت در امور مربوط به بدن یا ذهن یا قلب هستند، عالم نیستند، عالم کسی است که عبودیتش (وظیفه‌شناسی و عمل به وظیفه) بیشتر باشد: ثمرة العلم، العبودیة.

♦ بزرگترین عامل بصیرت‌سوز و فتنه‌سازی: گفتیم که بصیرت یعنی علم به وظیفه به قصد عمل به آن، و از آنجا که دانستن تمام حقایق و واقعیات برای همه ممکن نیست، رجوع به خبره و معلم یک اصل اجتناب‌ناپذیر است؛ اگر معلم جامعه‌ای "حقیقتا" عالم باشد، جامعه رشد و عقلانیت پیدا می‌کند. بزرگترین عامل فتنه‌سازی، تحریف "مفهوم عالم" است، به گونه‌ای که بر صائتان و صامتان ساقط، صدق کند. اگر کسی را که عمق استراتژیک کمی دارد عالم خواندیم و چهره و شهره‌اش کردیم، فردا چوب سخن یا سکوت جاهلانه‌اش را امام زمان و مستضعفین منتظرش می‌خوریم. مهمترین کیاست این است که ما هر کسی را جزو "خواص حق" معرفی نکنیم، الان جمع قابل ملاحظه‌ای از خواص حوزوی و دانشگاهی ما، عوامند. یادمان باشد که بزرگترین ظلم، برآشفتگی ما از نقد شدن یک غیرعالمی است که عالم خوانده شده‌است و افشا نکردن کم عقلی خواصی که خاصیتی برای ظهور ندارند. هر کس در فتنه جمل جمهوری گل محمدی، در رکاب مولایش بود، عالم است هر چند بی‌"سواد" باشد و هرکس نبود، جاهل است هرچند مفسر قرآن و حدیث و فقیه و فیلسوف باشد؛ آماس سطوح بدنی و ذهنی و قلبی، تعیین‌کننده ضریب دانایی نیست!

♦ جامعه‌شناسی استراتژیک: در جامعه شناسی استراتژیک، جامعه آرمانی آن است که افراد و گروه‌ها، بصیر و عاقل باشند و نهادها و مجموعه‌های سازنده جامعه، تحت فرمان عقل جامعه (ولیّ‌امر) حرکت کنند، جمعی جسد جامعه و امور مرتبط را به‌سامان کنند، گروهی در نقش ذهن جامه باشند و گروهی کار قلب جامعه را سامان بخشند، و البته همگی از سر تقسیم کار و وظیفه شناسی و براساس یک نظام ارگانیک و آگاهانه حرکت کنند. برای چنین جامعه‌ای، به رسمیت شناختن ولیّ‌امر (عقل جامعه) مهمترین مساله است (بُنی الاسلام علی خمس ... و ما نودی بشیء مثل ما نودی بالولایة) پس از آن هر کدام از اجزاء جامعه بنا به ظرفیت‌شان به دو نوع شناخت نیاز دارند، یکی شناخت حقیقت‌ها و دیگری شناخت واقعیت‌ها؛ تا بتوانند وضعیت واقعی اکنون را با شیبی مناسب، به سمت وضعیت مطلوب حقیقی حرکت دهند. متاسفانه بسیاری از کسانی که در حوزه قلب و ذهن و بدن گنده هستند، شناخت متوازنی از واقعیت و حقیقت ندارند. اینجاست که عارف و عالم و عامل ناآگاه به زمان، زمینگیر می‌شود، چرا سرنوشت انبوهی از فقهای تاریخ اسلام به "توابین" گره خورده است؟ آنها که نتوانستند، عاشورایی شوند!

♦ جامعه‌شناسی استراتژیک ایران: قوم موعود (پارسیان پارسا) تنها‌‌‌‌‌‌‌مردمی هستند که از ضریب عقلانت و بصیرت بالا برخوردارند و لایق شاگردی نائب امام زمان در ظهور صغرا و شاگری مستقیم امام زمان در ظهور کبرایند، اینان بسیار پیشرفته‌تر از به اصطلاح نخبگان و احزاب (منظور بدنه نخبگان است) حرکت می‌کنند و تنها مردمسالاری حقیقی تمام تاریخ آفرینش را به اجرا درآمده‌اند و برعکس تصور همگان، نخبگان و احزاب را طوعا او کرها به دنبال خود می‌کشند، اینان بزرگترین مردم تاریخ آفریش و شاگردان نواب و خمینی و خامنه‌ای‌اند.

♦ نمودار مراحل تکامل استراتژیک جامعه/فرد اسلامی:

بهترین حالت این است که تمام توانش قلبی، ذهنی و بدنی فرد/جامعه، به طور کامل بر فرمان عقل/ولیّ‌امر، منطبق شود: به تصویر نمودارها دوباره نگاه کنیم؛ نمودار 1: فرد/جامعه مسلمان، شبیه حالت قبل از انقلاب اسلامی که عقل فرد/جامعه تا حد زیادی مهجور بود. نمودار 2 بعد از انقلاب و حکومت‌داری مسلمانان در ایران و قبل از شروع دولت اسلامی و حکومت اسلامی. نمودار 3: دوران فعلی و آغاز شکل گیری حکومت اسلامی به جای حاکمان مسلمان. در نمودارهای بعدی، همه سطوح به سمت انطباق بر عقل/ولیّ امر حرکت می کند.

----------------------------------------------------

1. تحلیل شخصیت علامه طباطبایی، آیت الله العظمی بروجردی و آیت الله جوادی حفظه الله و حافظ، در شماره های بعدی .

20:30 عطر گل نرگس نداشت __ تلویزیون طعم آتش پخش کرد!

baharbia — Thu, 15 Oct 2009 16:08:18 GMT

از دوری تو غمین و نالان هستیم - وز کردۀ خود کمی پشیمان هستیم

ملیت ما اگر بخواهی آقا؛ --- از کوفه ولی مقیم تهران هستیم^۱!

از داغ غمت هر که دلش سوختنی نیست از شمع رخت محفلش افروختنی نیست

شب جمعه این هفته تلویزیون عطر گل نرگس نداشت، بوی باروت می‌داد! بیست و سی جمعه شبها یادی از امام زمانمان می‌کرد، بوی گل نرگس می پراکند؛ اما با رفتن کامران نجفزاده، انگار ... . دیشب خانم مجری گفت، جمعه خوبی داشته باشید، انگار در یک تلویزیون کفر صحبت می کند، انگار نه انگار که امام منتظری داریم، انگار نه انگار که فلسفه این انقلاب و ظهور صغرا با این همه لاله و اشک و ژاله، زمینه‌سازی برای آمدن مهدی فاطمه است؛ انگار نه انگار که امام زمان پیغام داده‌اند: به شیعبانم بگویید که من غریبم!

در بیست و سی همه چیز داغ است جز خبر غیبت امام عالم! کسی که پایانی است برتمام خبرهای تلخ، خلاصه این خانم مجری با لبخندی گفت: جمعه خوبی داشته باشید، اما مهدی جان:

هر صبح بی‌تو مثل غروب محرم است حتی بهشت تبصره ای از جهنم است

کمی بعد، تلویزیون امام زمان، یک نماهنگ درباره زمستان و زیبایی‌هایش پخش کرد، حدس بزنید یک بخش از آن مربوط به چه بود؟ مربوط به باروت اما نه باروت روزهای سرد و سوزان جبهه غرب و کردستان ومریوان، بلکه صحنه پریدن از روی آتش، همان عادت جاهلی و کور چهارشنبه سوزی، چه زود به استقبال آتش جهنم می رویم. وای از این تلویزیون پرتناقض!

امروز تصویربردار یک برنامه مربوط به مجلس یک جوان با الگوی نامناسب پوشش بود، یک شلوار لی که یک نقاط خاصش برای جلب توجه جنس مخالف به آن نقاط، سفید بود.

چند روز پیش می خواستند درباره رژیم غذایی و تبعات چاقی حرف بزنند، حدس بزنید کیس چاقی که بود؟ یک دختر تپل 15 ساله با موهای جهنمی! هی خانم مجری و آقای دکتر و دوربین به این دختر ور می‌رفتند که آره قبلا چاق بوده و حالا بهتر شده و ... . پس زمینه تلویزیون هم عکس خلاف عرف اسلامی از یک نوجوان نیمه عریان و تحریک کننده بود!

چندی پیش می‌خواستند خون از رئیس جمهور وقت بگیرند، حدستان چیست؟ آری یک خام آمد و از دست یک آخوند خون گرفت. و روی خون شهدا پا گذاشت. چندی پیش ... .

عجیب است که عکس شهدا را می‌بینیم و برعکس‌شان راه می رویم!

حالا ولیّ‌عصر در ساختمان ولی عصر و خیابان ولی عصر چه غریبانه غایب است؟ و صدا وسیما شده است پر از عشوه دختران و زنان مخاطب پسند! و همین الگوهای مد و آرایش، به آیش پناهند هالیوود و غرب می‌شوند. خبر گزارشگر دایره طلایی را حتما اخیرا شنیده‌اید.

شما را به خدا اجازه نفس کشیدن به منتظران امام زمان بدهید، نمی‌شود با چهره کردن این سوسول‌ها و آن بدحجابها، متشرعین و منتظرین امام زمان را به انزوا برانید و دیگران را گروه مرجع جامعه کنید.

بس کنیم! از خدا بترسیم! فرهنگ جامعه را فدای رابطه و سستی و کاهلی نکنیم، حرام، حرام است، حرام، دل زینب را می سوزاند، خدای‌مان را خشمگین می‌کند و آتش جهنم را گر می دهد، آتشی که آسمانها و زمین طاقت تحلمش ندارند – و هذا ما لاتقوم له السموات و الارض.

بنفسی انت من مغیّب لم‌یخل منا، بنفسی انت من نازح ما نزح عنا؛ امان ز لحظه غفلت که شاهدم هستی! راستی اسم آن دختر هستی بود!

-----------------------------------------

۱. شعر از درریز با کمی تغییر