مسجد کانون فعالیت های جامعه اسلامی بوده است. اکنون اما مساجد به آثار باستانی تبدیل شده اند که دیگر ساخته نمی شوند و در حد نقش و نگاری زینتی تنزل داده شده اند. در دورانی که اولویت اول کشور جنگ نرم است و تهران کانون حملات دشمن است، و مسجد سنگر است، سرانه مردم تهران از مسجد به اندازه یک مهر است و از حسینیه به اندازه کف دست علی اصغر یا مساحت حفره ای که تیر حرمله در گلوی ظریف او ایجاد کرد!

مبارزه مثبت با مسجد و حسینیه آن است که مساجد و حسینیه های موجود و فضای عزاداری و عبادت و بصیرت زایی را خراب کنند؛ مثل سبزهای عدوّ الله که مسجد و خانه خدا را آتش زدند. مبارزه منفی هم آن است که مساجدی که باید ساخته شوند، ساخته نشوند، و با ساختن فضاهای رقیب برای مساجد و عدم برنامه ریزی برای بهره مندی از مساجد، آن را از رونق انداخت. یادمان باشد که بدنه روحانیت و بصیرت افزایی آنان به درد سیاست بازان نمی خورد و گرمی کانون فعالیت آنان، کفه ولایت را سنگین می کند نه مدعیان ولایت مداری.

مسجد در نگاه امام خمینی

«اين مسجدها را سنگر قرار بدهيد براى اسلام. در صدر اسلام، از اين مسجدها همه چيز بيرون مى‏رفت ... نگويند به شما كه ديگر مسجد مى‏خواهيم چه كنيم؛ ...ما انقلاب كرديم مسجد درست كنيم. ما براى خدا انقلاب كرديم. شما، ملت ما انقلاب كرده است و از زبان ملت است كه «جمهورى اسلامى». جمهورى اسلامى بايد همه چيزش اسلامى باشد. اين مساجد سنگرهاى اسلام است. محراب محل حرب است. اينها سنگرند براى اسلام. حفظ كنيد» صحيفه امام، ج ۱۵، ص ۱۵. و نیز «مسجد يك سنگر اسلامى است و محراب محل جنگ است، حرب است. اين را مى‏خواهند از دست شما بگيرند. ميزان هم همين نيست كه اين را بگيرند.اينها مقدمه‏ است، والّا هى برويد نماز بخوانيد». صحيفه نور، ج ‏۱۳، ص ۳۶۱.

سرانه فضای مسجد برای هر تهرانی به اندازه یک مُهر!

سیاست هاشمی، خاتمی، احمدی نژاد، کرباسچی، قالیباف و لاریجانی در سنگرسازی در برابر شبیخون فرهنگی و جنگ نرم چقدر با نیاز شهر تهران و سایر شهرهای بزرگ، سنخیت دارد؟ البته احمدی نژاد و قالیباف انصافا با آنان تفاوت داشتند؛ اما با تراز سیاستگزاری اسلامی هم تفاوت دارند. جایی که مسجد نیست، جبهه اسلام، بدون سنگر است؛ و مردم تهران حقیقتا چقدر جنگ زده، بی دفاع و بی سنگرند!

تراز سرانه مسجد برای هر نفر، هفت و نیم متر است و سرانه فضای مسجد برای هر نفر در تهران تنها ۱۲سانتیمتر۱ است؛ یعنی به قدر یک مُهر ۳ در ۴ سانتی!

ضرورت رشد ۳۲۰۰ درصدی ساخت مسجد در تهران برای برابری با سرانه ورزشی

تراز سرانه ورزشی یک متر مربع است و سرانه ورزشی هر تهرانی، نیم متر مربع است۲؛ یعنی سرانه ورزشی باید دو برابر شود در حالیکه سرانه مسجد برای رسیدن به تراز آن در تهران، باید ۶۴ برابر شود. یعنی احتیاج به رشد ۶۴۰۰درصدی برای رسیدن به تراز آن و رشد ۳۲۰۰ درصدی برای رسیدن به وضعیت برابر با سرانه ورزشی داریم. اما مسئولین شهرداری و دولت، نگران این شکاف عظیم و این مسکنت شرم آور سرانه مسجد و حسینیه و زنده نگه داشتن اسلام نیستند؛ زیرا دوران اسلام گرایی به پایان رسیده است، همان طور که دوران اسب سواری به پایان رسیده است و کسی برای اسب، بزرگراه نمی سازد و برای اسلام، هم مسجد و حسینیه نمی سازند! به جایش مفهومی غربی به نام فرهنگسرا می سازند تا کسانی که دل خوشی از مسجد ندارند، پولهای کلانی به این فرنگ سراها بدهند.

سرانه فضای حسینیه برای هر تهرانی، به قدر کف دست علی اصغر!

امام خمینی: «محرّم و صفر است كه اسلام را نگه داشته است». صحيفه نور، ج ۱۵، ص ۳۳۰. به راستی، تلاش مدیران مربوط در دولتهای گوناگون در بستر سازی برای زنده نگه داشتن اسلام در این راستا، چقدر بوده است؟ بگذریم از بی مهری دولت هاشمی و خاتمی و کم لطفی اخیر احمدی نژاد به بیداری اسلامی؛ اینها پرونده قابل قبولی در زنده نگه داشتن اسلام از رهگذر ساختن حسینیه و توسعه و تعمیق «محرّم و صفر» ندارند!

طبقه برخی آمارها، حدود ۴۹۰ حسینیه در تهران وجود دارد که اگر مساحت هر کدام را ۷۰۰ متر مربع بدانیم، مساحت کل آن ۳۴۳ هزار متر مربع می شود و اگر این اندازه را بر جمعیت حدودا شش و نیم میلیونی مسلمانان تهران تقسیم کنیم، فضای سرانه هر تهرانی از حسینیه، حدود ۵ سانت و ۲۸ میلیمتر مربع؛ یعنی مساحتی در حدّ کف دست علی اصغر می شود؛ مساحتی در حدّ حفره ای که تیر سه شعبه در گلوی علی اصغر ایجاد کرد.

سیاست ناسزاوار صدا و سیما؛ نه صدای امام زمان داریم، نه سیمایش؛ و نه صدا و سیمایش

میزان تولید فیلم و سریال در صدا و سیما برای مسجد چند دقیقه است و میزان تولید برنامه و ورزشی چند ده ساعت؟ آیا صدا و سیما حاضر به پوشش مجالس و سخنرانی های امام زمان هست؟ امام زمان هر صبح و شام برای حسین گریه می کند و صدا و سیما هر صبح و شما برنامه ورزشی پخش می کند و بیرحمانه، آموزش رقص ایروبیک به کودکان و بزرگان می دهد. و شاید سخنرانی امام زمان را برای کانال ۱۶ و پس از نصف شب پخش کند؛ کاری که تمرین آن را در پوشش سخنرانی های آقای مصباح یزدی در دستور کار دارند. از این رو، ما از «صدا» و «سیما»ی امام زمان، محروم هستیم! شهر تهران عاشق امام زمان است؛ اما مردمش، نه برخی از مسئولینش؛ اگرنه، نماد شهر تهران برج آزادی و برج میلاد نبود؛ گل نرگس بود؛ بزرگترین گل نرگس عالم! و از آن عطر انتظار پراکنده می شد نه بستنی طلا و فخرفروشی ثروتمندان!

مبارزه منفی ناخواسته مدیریت قالیباف با مسجد و حسینیه

همشهری آنلاین در ۱۷ اسفند ۸۷: «قالی باف، شهردار تهران با اشاره به اینکه در ۳ تا ۴ سال گذشته سرانه فضای سبز از ۹ متر به ۵/۱۲متر رسیده است، گفت: فضای سبز در ۲ تا ۳سال اخیر رشد قابل توجهی یافته است.» چرا آماری از وضع تاسف بار سرانه فضای حسینیه و مسجد نمی دهد؟ این دقیقا مبارزه منفی خواسته ناخواسته با مسجد و حسینیه است.

خبرگزاری پانا در ۱۵ تیر ۹۰: «مدیرعامل سازمان فضای سبز شهرداری تهران گفت: سرانه فضای سبز هر شهروند در تهران ۱۴ متر است که این سرانه اگر چه در حد استاندارد است ولی متاسفانه توزیع آن ناعادلانه است.» اگر کسی به فکر تنفس روحش بود، باید به کجا برود؟ سینما؟ ماهواره؟ وای بر غربت امام زمان و محرومیت جان و روح تهرانی های عاشق گل نرگس! در ادامه عکس هایی از فقر حسینیه و غربت عزاداران تهرانی؛ کوچه – حسینیه هایی که بوی حاکمیت شام بر شهر می دهد.

کوچه - حسینیه های غریب تهران

کوچه - حسینیه های غریب تهران

اینجا حسینیه نیست، تئاتر شهر است؛ حسینیه های تهران، شبیه خرابه شام است!

کوچه - حسینیه های غریب تهران

صفویه تمدن سازی اسلامی را بر محور مسجد پیش برد ولی برخی تکنوکراتها نماد تمدن جمهوری گل نرگس را برج میلاد می دانند. اگر ملاک تمدن برج میلاد باشد که ایفل سازها از ما متمدن ترند!

کوچه - حسینیه های غریب تهران

البته باید از زحمات بسیار جناب آقای قالیباف تشکر کرد، و به هیچ وجه نمی توان سطح کار ایشان را با کار امثال کرباسچی مقایسه کرد؛ هر چند مدیریت ایشان نیز، مدیریت تراز اسلامی و اصلح نیست. پل سازی خوب و بلکه لازم است، اما جای تمدن سازی را پر نمی کند؛ ایشان در نیروی انتظامی هم که بود، بیشتر شکلک و کارتون می ساخت تا کسی از چراغ قرمز رد نشود یا کمربند ایمنی ببندد یا ... یعنی بیشترین کارکردش، کارکرد یک پلیس سکولار بود. براستی مسجد چه کم داشت که این همه خانه مانه فرهنگی با هزینه های گزاف طراحی و اجرا شد؟ اگر این همه هزینه را صرف رونق مسجد می کردید، آیا بازارا مساجد چنین کساد می ماند؟
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱. خبرگزاری شبستان در ۲۱ اسفند ۸۹: بر اساس آخرین آمار به دست آمده سرانه فضای مسجد برای هر نفر در تهران فقط ۱۲ سانتی‌متر است که اساسا هیچ‌گونه سنخیتی با گستردگی هجوم فرهنگی ندارد. خبرگزاری مهر در ۱۳ آذر ۱۳۹۰ : رئیس مرکز فعالیتهای دینی شهرداری تهران اظهار داشت: کلانشهر بزرگ تهران از لحاظ تعداد مساجد در سطح کشور فقیرترین شهر است. حجت ‌الاسلام ناصحی افزود: سرانه مسجد برای هر فرد مؤمن، ۶۷/۷ متر مربع است.

۲. ایرنا در ۱ آبان ۹۰: «وهاب فرهمند مديركل تربيت بدني، از نظركارشناسان سرانه فضاي ورزشي به ازاي هر نفر بايد بيش از يك متر باشد اما اين سرانه در استان تهران با توجه به جمعيت متمركز براي هر نفر نيم متر است.»