آقای شریعتمداری از بهترین نویسنده های انقلاب در حوزه رسانه است؛ اما گاهی تند می رود. نوشته «یکشنبه سیاه و یک شنبه انتقام» از آن دسته است. آیا می توان یک پدیده را بریده از قبل و بعدش ایزوله کرد و با تحلیل ناقص یک رفتار، اعتقادات قلبی یک عده را مشخص کرد؟: «اخلالگران كمترين اعتقادي به رهبري انقلاب نداشته ...»؛ در حالی که رسول خدا (ص) می فرماید: «قَدْ قَالَ الرَّسُولُ الصَّادِقُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ وَ يُبْغِضُ عَمَلَهُ، وَ يُحِبُّ الْعَمَلَ وَ يُبْغِضُ بَدَنَهُ.» نهج البلاغه، خطبه 154. همانا خداوند بنده ای را دوست دارد اما از کار وی خشمگین است و گاه از کار بنده ای خوشش می آید ولی بر خود او غضبناک است.

آنچه شریعتمداری یک شنبه انتقام نامید: جناب شریعتمداری با شروع از پله دوم درباره ماجرای ناتمام ماندن سخنرانی لاریجانی در قم چنین می نویسد: «[رهبری فرموده اند:] «از امروز تا روز انتخابات هر كس احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به كار گيرد، قطعا به كشور خيانت كرده است» ضمن آن كه اين توصيه طي يكسال گذشته نيز به مناسبت هاي مختلف از سوي حضرت آقا بيان شده و علاوه بر آن، عقل سليم و برخورداري از كمترين درايت و بصيرت هم بر ضرورت توجه به آن دلالت دارد. بنابراين به آساني مي توان نتيجه گرفت كه؛ اولا: اخلالگران كمترين اعتقادي به رهبري انقلاب نداشته و خود را ملزم به پيروي از دستورات و رهنمودهاي ايشان نمي دانسته اند. ثانيا: گروه ياد شده با اقدام اخلالگرانه خود «قطعا به كشور خيانت كرده اند». ثالثا: با هيچ توجيه و توضيحي نمي توان اخلالگران را در دايره نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران ارزيابي كرد. و سوال اين است كه كداميك از سه گزينه ياد شده قابل انكار است؟! و درباره كداميك از آنها مي توان كمترين ترديدي داشت؟! و البته بي بصيرتي و كم داني برخي از آنها- فقط برخي از آنها- نيز مي تواند گزينه چهارم باشد».

ضربه یک شنبه سیاه مجلس کاری تر بود یا یکشنبه ۲۲ بهمن قم؟ آیا به نظر شما کار گروهی در مجلس و مشخصاً لاریجانی و احمدی نژاد، مصداق این فرمایش رهبری هست یا نه؟ اگر آن کار به آن بزرگی و نا پسندی آن هم در سطح دو قوه و رئیس آن و در پی آن همه هشدارهای شدید رهبری به شکل خصوصی و عمومی مصداق به کار گرفتن احساسات مردم در جهت اختلاف نیست، چگونه یک شنبه قم، مصداق این فرمایش رهبری است؟ اگر هم کار آنان در یکشنبه سیاه مجلس، مصداق فرمایش رهبری هست، پس اولـا و ثانیا و ثالثا جناب شریعتمداری بر بانیان و مجریان یکشنبه مجلس صدق می کند: اولـاً: ... كمترين اعتقادي به رهبري انقلاب نداشته و خود را ملزم به پيروي از دستورات و رهنمودهاي ايشان نمي دانسته اند. ثانیاً: ... «قطعا به كشور خيانت كرده اند». ثالثاً: با هيچ توجيه و توضيحي نمي توان آنان را در دايره نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران ارزيابي كرد.

مسلماً ما موافق ارائه چنین تحلیلی درباره بانیان یکشنبه سیاه نیستیم، اما باید دید که آقای شریعتمداری چه دفاعی در قبال منطق خود نسبت به اینان دارد. شریعتمداری در ادامه نوشته خود،  مطالبی آورده است که در حد یک وبلاگ نویس تازه کار است. از آنجا که جناب شریعتمداری خیلی حساس است که فلان خارج نشین گمنام یا فلان رسانه خارجی کی تپق می زند یا کجا چه حرفی می زند تا با آب و تاب آن را در کیهان منتشر کند، گاهی آنقدر حساسیتش به رسانه های ضد انقلاب زیاد می شود که سطح منطق وی را تنزل می دهد. آیا چون آنان چیزی را بزرگ می کنند، ملت ما کوچک است و نمی تواند قواره واقعی یک پدیده را ببیند!

آقای شریعتمداری علم غیب دارید؟ مبادا خالقان رونامه کیهان، خود را در جایگاه خالق کیهان بنشانند. چگونه می توان نیت خوانی کرد و با استحسانی ساده انگارانه، به یقینی با این شدت رسید و یکسره چوب اخراج از دایره انقلاب و ولایت و خیانت کاری را بر گُرده برخی زد. به چه دلیل شما فهمیدید که برداشت کسی که چنان کاری را کرده است، این بوده است که این کار وی مصداق تمرد از آن سخن رهبری معظم بوده است؛ تا چنین در حق وی روا بدارید؟ البته کسی نمی گوید که حتما حسن نیت داشته اند، اما شما از کجا فهمیدید که حتما از سر بی اعتقادی به رهبری بوده است؟ اساسا آیا می توان با بررسی استحسانی یک رفتار، به یقین درباره اعتقادات قلبی کسی داوری کرد؟ روایت حضرت رسول اکرم صلیه الله علیه و آله خلاف این را می گوید.

مجرم دانستن کسی قبل از اثبات اتهام آنان در دادگاه؟: آیا متهم کردن کسانی به عناوین مجرمانه خاصی مانند خیانت، بدون آنکه اتهام آنان در دادگاه اثبات شدن باشد، جرم نیست؟ آیا فقط وقتی دیگران اتهام اثبات نشده در دادگاه را علنی می کنند بداخلاقی می کنند؟ البته این فقط یک پرسش از شما است نه داوری، تا منجر به خودشمولی این اشکال بر بنده شود.

چه کسی هشدارهای صریح و مکرر رهبری را هتک حرمت کرد؟ اگر رئیس مجلس و رئیس جمهور که باید الگوی مردم باشند و درس اطاعت از ولیّ امر و حفظ اتحاد به مردم بدهند، سبب شدند که یک شنبه سیاه در مجلس به وجود بیاید، و حرمت هشدارهای مکرر و شدید رهبری را نگه ندارند، چه طور باید از مردم انتظار معصومیت داشت؟ جناب آقای شریعتمداری، آیا شما حاضرید در یک مقاله، عبارات یاد شده را درباره فردی مانند مهدی هاشمی به کار ببرید؟ اگر حاضرید بسم الله! وگرنه چطور به این آسانی از قلب و دل افراد خبر می دهید؟ ولـا یجرمنکم شنئان قوم علی أن لـا تعدلوا!

توبه به درگاه خدا و عذرخواهی از خلق خدا: آقای شریعتمداری بهتر است همان گونه که پیشتر از شما دیده ایم و در برابر اشتباهات نادرتان، عذر خواهی کرده اید، در برابر این نسبت های تند و تلخی که به برخی داده اید، اولـا در پیشگاه خالق کیهان توبه کنید و ثانیا از امت امام و امام امت هم عذر خواهی کنید. این مقاله ابداً به معنای این نیست که ما رفتارهای خارج از چارچوب قانون و بر خلاف مُطالبات رهبری را تأیید کنیم؛ و نه بر سر آن است که اتهام خارج بودن از ولایت و جرگه انقلاب و خیانتکار بودن را به رئیس مجلس و رئیس جمهور یا کس دیگری نسبت بدهد؛  صراحتاً اعلام می کنیم که برخی از کارهای انجام شده در قم را دست نمی دانیم ولی نمی توانیم در جای خدای کیهان بنشینیم و از برخی از مردم را  به سبب ناتمام ماندن سخنان رئیس مجلس بی اعتقاد به ولیّ فقیه که اساس دین است، بدانیم و نباید انتظار معصومیت از آنان داشت؛ اشتباهات را باید به اندازه ای که هست دید.

کم تدبیری لاریجانی: بر اساس آنچه بنده شنیده ام، هنگام راهپیمایی نیز برخی اقدام به مخالفتهایی با لاریجانی کرده اند که وی مجبور به تغییر مسیر خوده شده است. وی باید حدس می زد که ممکن است مشکلاتی پیش بیاید، و بهتر بود که سخنرانی در این موقعیت را با توجه به یک شنبه سیاه و مسائل پیش آمده در راهپیمایی (اگر شنیده های بنده درست باشد) به دیگری واگذار کند تا این مسائل به وجود نیاید. شاید هم بگویید که این مسائل نیاز به فهم خیلی زیادی دارد و ممکن است در آن شرایط به ذهن جناب لاریجانی نیامده است. به هر حال نمی توان کم تدبیری ها را هم نادیده گرفت. با تشکر مجدد از زحمات و قلم زلال و روان و خوب جناب آقای شریعتمداری.

ضرورت اعتراض و گریبانگیری در کلام امام خامنه ای در سه روز پیش از ۲۲ بهمن ۹۱: «امروز اگر كسانى بخواهند سلطه‌ى آمريكا را مجدداً در اين كشور بر قرار كنند، بخواهند از منافع ملى، از پيشرفت علمى، از حركت مستقل صرف‌نظر كنند براى خاطر رضايت آمريكا، ملت گريبان اينها را خواهد گرفت؛ بنده هم اگر بخواهم بر خلاف اين حركت عمومى و خواست عمومى حركت كنم، ملت اعتراض خواهد كرد؛ معلوم است. همه مسئولين موظفند منافع ملى را رعايت كنند؛ استقلال ملى را رعايت كنند؛ آبروى ملت ايران را حفظ كنند».

مرتبط:مغالطه ابوذر زمان و زمان ابوذر + بحثی جالب درباره زندانی شدن سعید ت. و فائزه ه.؛ امر به معروف و نهی از منکر؛ نفرت زدایی یا نفرت زایی ؛ از بوسه تا لنگه کفش های سیاه